Георг Фрыдрых Цыбланд

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Георг Фрыдрых Цыбланд
Friedrich Ziebland.jpg
Дата нараджэння: 1 лютага 1800(1800-02-01) ці 7 лютага 1800(1800-02-07)[1][2]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 24 студзеня 1873(1873-01-24) (72 гады) ці 24 ліпеня 1873(1873-07-24)[1][2] (73 гады)
Месца смерці:
Узнагароды:
Bavarian Maximilian Order for Science and Art Ордэн за заслугі ў мастацтве і навуцы
Commons-logo.svg Георг Фрыдрых Цыбланд на Вікісховішчы

Георг Фрыдрых Цыбланд (ням.: Georg Friedrich Ziebland; 1 лютага 1800, Рэгенсбург, Свяшчэнная Рымская імперыя — 24 студзеня 1873, Мюнхен, Германская імперыя) — нямецкі архітэктар.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Г. Ф. Цыбланд вывучаў архітэктуру ў мюнхенскай Акадэміі вытанчаных мастацтваў пад кіраўніцтвам Карла фон Фішэра і Фрыдрыха фон Гертнера. Вучыўся разам з Ёзафам Даніэлем Альмюлерам, з якім і пасля сябраваў і працаваў разам. Цыбланд увайшоў у гісторыю архітэктуры ў першую чаргу за развіццё буйнааркавага стылю класіцызму. Найбольш ярка ён выяўлены ў яго тэракота-цагляных камбінацыях, падобных раннехрысціянскім і візантыйскім будынкам, што праявілася ў пабудаванай Цыбландам царквы Санкт-Баніфац у Мюнхене. Царква была ім створаная пад уплывам паездкі ў Італію, куды Цыбланда адправіў для вывучэння рымскай архітэктуры баварскі кароль Людвіг I.

Цыбланд быў прафесарам архітэктуры ў мюнхенскай Акадэміі і старэйшым дарадцам архітэктуры. У 1864 годзе ён быў узнагароджаны баварскім ордэнам Максіміліяна «За дасягненні ў навуцы і мастацтве» і прускім ордэнам «Pour le Mérite».

Выбраныя працы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі