Геральт з Рывіі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Геральт з Рывіі
Міхал Жаброўскі ў ролі Геральта (кадр з серыяла)
Міхал Жаброўскі ў ролі Геральта
(кадр з серыяла)
З'яўленні Творы:
«Апошняе жаданне»,
«Меч Прызначэння»,
«Кроў эльфаў»,
«Час Пагарды»,
«Хрышчэнне агнём»,
«Вежа Ластаўкі»,
«Уладарка Возера»,
«Штосьці скончыцца, штосьці пачнецца»,
«Сезон навальніц»
Камп. гульні:
«Вядзьмак»,
«Вядзьмак 2: Забойцы каралёў»,
«Вядзьмак 3: Дзікае Паляванне»
Стваральнік Анджэй Сапкоўскі
Выкананне Фільм/серыял:
Міхал Жаброўскі
Фільм-мюзікл «Дарога без звароту»
Вячаслаў Маер
Агуч. камп. гульні:Яцак Разенек (пол.)
Даг Коўкл (англ.) 
Уладзімір Зайцаў (рус.),
Усевалад Кузняцоў (рус.)
Інфармацыя
Мянушка Мяснік з Блавікена, Gwynbleidd, Белы Воўк, Белагаловы, Сівы
Род заняткаў Вядзьмак
Commons-logo.svg Geralt of Rivia на Вікісховішчы

Ге́ральт з Ры́віі (польск.: Geralt z Rivii) — галоўны герой цыкла «Вядзьмак», напісанага Анджэем Сапкоўскім, вядзьмак, паляўнічы на монстраў і прызнаны майстар мяча, які валодае некаторымі звышнатуральнымі здольнасцямі.

Маці Геральта была чарадзейка, а дакладней — друідка-лекарка Вісена, магчымым бацькам — найміт Корын (Анджэй Сапкоўскі не прызнаў Корына бацькам Геральта). Вісена аддала сына на выхаванне ведзьмакам з Каэр Морхена (на Старэйшай Мове Caer a'Muirehen), дзе Геральту наканавана было стаць ведзьмаком[1]

Для таго, каб ведзьмакі набылі нечалавечыя здольнасці, іх яшчэ ў дзіцячым узросце падвяргалі спецыяльным уздзеянням — мутацыям. Перанесці чараду такога роду ўздзеянняў ды цяжкіх трэніровак і выжыць удавалася толькі 4 з 10 дзяцей, аддадзеных у Каэр Морхен на выхаванне. Апроч агульнага курсу мутацый Геральта, якога злічылі надзвычай вынослівым, падверглі далейшым эксперыментам у выніку чаго ў яго збялелі валасы[1].

Прытрымліваецца таямнічага вядзьмачага кодэксу, які сам сабе і прыдумаў. Выдатна валодае мячом. Паводле ўласных словаў, мае жудасны выгляд:

Ну і паршывая ж ў мяне ўсмешка, — падумаў Геральт, калі пацягнуўся за мячом. — «Ну і паршывы ж твар. Ну і паршыва жа я жмуру вочы! Дык вось як я выглядаю! Зараза!»

— з апавядання «Вечны агонь»

Найлепшым сябрам Геральта з'яўляецца бард Казялец, а каханай — чараўніца Еніфэр. Ягоны лёс цесна звязаны з «дзіцём прызначэння» — Цыры, якую ён пасля захопу Нільфгаардам Цынтры, забраў з сабой у замак Каэр Морхен, каб зрабіць з яе вядзьмачку[1].

Імя[правіць | правіць зыходнік]

Героя правільна называць «Геральт з Рывіі». Імя Геральту дала маці, аднак сам ён большую частку жыцця лічыў, што атрымаў сваё імя ад настаўніка — ведзьмака Весеміра. Імкнучыся здабыць хоць якое ілюзорнае месца свайго паходжання, Геральт не толькі назваўся выхадцам з Рывіі, але таксама навучыўся пераймаць рыўскі акцэнт, хоць насамрэч ніякага дачынення да гэтага каралеўства не меў («Выцягваў дубчыкі, пазначаныя рознымі гучнымі назвамі»). Ды і людзі ахвотней давяраюць Геральту з Рывіі, а не дзіўнаму прышэльцу без радзімы. Сапраўдны ж рыцарскі тытул — Геральт Рыўскі — падараваны Геральту каралевай Рывіі Мэвай значна пазней, за Бітву-ля-моста. У гутарцы з Казяльцом Геральт аднойчы згадаў шматчленнае імя. Аднак яно наўрад ці было сапраўдным, хутчэй, прыдуманым у дзяцінстве, з таго ж жадання мець імя, па якім можна было б судзіць або пра грамадскі статус, або пра месца паходжання.

Такую методу мне параіў мой настаўнік. Не адразу. Але калі я ўпарта прасіў называць сябе Геральтам Роджэрам Эрыкам дзю Хо-Белегардам, то Весемір вырашыў, што гэта смешна, прэтэнцыёзна і гучыць па-ідыёцку.

Хрышчэнне агнём, глава 7

Старэйшыя Народы Геральта клічуць Gwynbleidd, што ў перакладзе са Старэйшай Мовы азначае «Белы Воўк». У Брокілане Геральт вядомы як «Vatt'ghern». Людзі, якія сустракаюць Геральта на вуліцы, клічуць яго проста Ведзьмаком ці Белавалосым з-за спецыфічнага колеру валасоў. У некаторых месцах Геральт вядомы таксама пад мянушкай «Мяснік з Блавікена», якая прыляпілася да яго пасля вядомых падзей у гарадку Блавікен, дзе вядзьмак вымушаны быў зрабіць чарговы няпросты выбар паміж меншым і вялікім злом. Трэцяга варыянту Геральту ў той раз не пакінулі, таму яму прыйшлося выразаць групу наёмных забойцаў, каб тыя, у сваю чаргу, не ўчынілі насельніцтву горада крывавую лазню. Як звычайна бывае, людзі нават не паспрабавалі ўглыбіцца ў сутнасць сітуацыі, а вырашылі хутчэй абвінаваціць ведзьмака ў крыважэрнасці, у выніку чаго ён і артымаў сваю новую мянушку.

Ацэнкі[правіць | правіць зыходнік]

Геральт быў ахарактарызаваны як «неаліберальны антыпалітычны» дух польскай папулярнай культуры 1990-х. Ён прафесіянал, які выконвае свае абавязкі, і не жадае ўдзельнічаць у «дробнай мітусні» сучаснай палітыкі.[2]

Геральта таксама параўноўвалі з папулярным героем Рэйманда Чандлера дэтэктывам Філіпам Марлау.[3]

Михаил Попов, автор шуточного «рейтинга самых главных героев Фэнтези» в журнале Мир фантастики[4] паставіў Геральта на сёмае месца свайго спісу, у якасці самай яго запамінальнай асаблівасці назваўшы залежнасць героя ад зелляў, ахарактарызаваўшы яе як наркатычную. Ён таксама звярнуў увагу на паверхневае падабенства Геральта з Легаласам. У іншым падобным «рэйтынгу», прысвечаным закаханым парам у фэнтэзі,[5] ён паставіў Геральта і Еніфэр на пятае месца. У яго пераказе сюжэт гучыць як «павучальныя гісторыі пра добрага наркамана і цынічную сцерву, якія ўдачарылі маленькую баявую лесбіянку», а ў рэзюмэ ён піша, што «нездаровы лад жыцця і магія — пікантнае спалучэнне, што ператварае Геральта і Еніфэр са звычайных фатальных палюбоўнікаў у нешта самабытнае і запамінальнае».

Зноскі