Цырыла

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Цырыла Фіёна Элен Рыянон (польск.: Cirilla Fiona Elen Riannon, на Старшай мове Zireael (Ластаўка)), яна ж Цыры (польск.: Ciri) — персанаж з цыклу «Вядзьмар» Анджэя Сапкоўскага — каралева Цынтры, князёўна Бруге і Содэна, наследніца Ініс Ард Скеліг і Ініс Ан Скеліг, сюзеренка Атрэ і Аб Яра, таксама вядомая як Ільвянё з Цынтры або Фалька, унучка каралевы Калантэ. З’яўляецца адным з галоўных персанажаў цыкла разам з Геральтам і Енэфэр.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Касплэй Цыры па матывах гульні Вядзьмар 3

Цыры, дачка Павэты, прынцэсы Цынтры, і герцага Даніны (імя, пад якім укрываўся наследны прынц Нільфгаардскай Імперыі Эмгір вар Эмрэйс), нарадзілася ў траўні 1252 года (па летазлічэнні Сагі)[1]. Яна стала дзіцём-неспадзяванкай (Наканаваннем) ведзьмара Геральта.

Калі Цыры была зусім малой, яе бацькі без вестак зніклі падчас марскога шторму ў месцы, званым Седніна бездань. З гэтага моманту яны лічыліся загінулымі, а Цыры стала наследніцай прастола пасля сваёй бабкі, каралевы Калантэ. Падчас нападу Нільфгаарда на Цынтру юную князёўну ратуе ад гібелі падчас пажару нільфгаардскі рыцар Кагір Маўр Дыфрын аэп Кеалах, даручэнец імператара Эмгіра, якому было загадана прывезці яе ў Нільфгаард, але ў выніку дзяўчынка трапляе ў адну з вёсачак сумежнай з Цынтрай дзяржавы, дзе яе знаходзіць вядзьмар Геральт: скарачаючы шлях праз Мехунскае Урочышча, ён сустракаецца з Юргам, купцом сярэдняй рукі, які наткнуўся на логава мясцовых пачвараў і не жадаў кідаць вазы з таварам. Пасля нядоўгіх ваганняў вядзьмар усё-ткі дапамог купцу, але сам пацярпеў у баі з монстрамі. Цяжка параненага Геральта Юрга вывез на адным са сваіх вазоў, у падзяку за выратаванне пакляўшыся Геральту аддаць тое, чаго не чакае ўбачыць дома, не зусім разумеючы яе лёсавызначальнага значэння. Па прыбыцці ў сваю вёску Зарэчча купец даведаўся ад жонкі, што яна прытуліла маленькую дзяўчынку, паводле яе словаў, адну з ахвяраў нядаўняй вайны з Нільфгаардом. Гэтай дзяўчынкай аказалася Цыры, іх з Геральтам сустрэча адбылася літаральна на вачах у ашаломленага купца, які падспудна зразумеў, што нейкім чынам дакрануўся да Наканавання.

Характэрна, што Наканаванне, да якога Геральт доўгі час ставіўся даволі іранічна, лічачы яго выдумкай, даволі хутка паказала яму, наколькі ён памыляўся. Лёс вельмі жорстка паставілася да многіх з тых, хто хай нават ненадоўга трапіў у яго асяроддзе.

Сям’я купца Юргі, якая прытуліла дзяўчынку-Выток, спадчынніцу Старшай Крыві, якой пасля наканавана было стаць Уладаркай Часу і Прасторы, не перажыла знаёмства з дзяўчынкай і ведзьмаром. Праз нейкі час Ріенс, фактотум чарадзея Вільгефорца, які паляваў на Цыры, адшукаў сям’ю Юргі з мэтай дазнацца пра Цырылу ўсё, што яны ведалі. Улічваючы жорсткасць і садысцкія схільнасці Ріенса — ні сам купец, ні члены яго сям’і не перажылі допыту.

Пасля захопу Нільфгаардам Цынтры Геральт забірае Цыры з сабой у замак Каэр Морхен, каб зрабіць з яе вядзьмарку. Цырыла выхоўвалася пад кіраўніцтвам дзвюх чарадзеек — спачатку Трыс Мэрыгальд, якая прыехала ў Каэр Морхен; затым ведзьмарам даводзіцца развітацца з выхаванкай і перадаць яе на выхаванне ў храм Мэлітэле ў Эландэры, дзе яе пачне навучаць Енэфэр. У храме Цыры працягвае сваё навучанне. Такім чынам яна атрымала азы ведзьмарчага майстэрства, так і не падвяргаючыся мутацыі, а затым — элементарнае адукацыю пры храме і асновы магіі, якім навучала яе Енэфэр.

На працягу ўсёй Сагі на Цыры палюе Вільгефорц, шпіён Дыйкстра, эльфы Aen Elle, выведкі ўсіх кіруючых каралёў і нільфгаардские лоўчыя. Падчас падзей на востраве Танэд яна была разлучана з Енэфэр і Геральтам: выкарыстоўваючы сапсаваны партал напаўразбуранай вежы Тор Лара (ма Старшай Мовы Вежа Чайкі), Цыры перанеслася ў пустыню Карат, дзе ўратавалася ад гібелі дзякуючы сустрэчы з маладым аднарогам, затым — добраахвотна адмовілася ад магічнай сілы, над абуджэннем і кіраваннем якой з ёй працавала Енэфэр. Дзякуючы гэтаму адмаўленню ёй удалося выратаваць жыццё аднарогу, што пасля адыграла сваю ролю.

На мяжы пустыні з адным з заваяваных імперыяй княстваў Цыры была знойдзена нільфгаардскімі лоўчымі. Уцёкшы ад іх, яна далучаецца да банды, якая звалася Пацукі, і, прыняўшы імя Фалька, стала разбойнічаць разам з імі. У той самы час сышлася з бандыткай Містле. Пасля знішчэння Пацукоў Бонартам была захоплена ў палон і супраць сваёй волі выступала на арэне для баёў горада Клармон. Пасля таго, як яе паспрабавалі перадаць Вільгефорцу, да яе спантанна вярнуліся магічныя здольнасці, і яна перанеслася на балоты Переплюта, патрапіўшы ў выніку да старога пустэльніка Высаготэ. Той вылечыў яе і накіраваў на правільны шлях да Вежы Ластаўкі. Да Вежы Ластаўкі першапачаткова вёў партал Вежы Чайкі, сапсаваны пры частковым разбурэнні апошняй. У Вежы Ластаўкі перад Цыры адкрываецца магчымасць выхаду ў адзін з паралельных светаў, населеных адным з плямёнаў эльфаў — Народам Ольх, якія таксама збіраюцца выкарыстоўваць яе ў сваіх мэтах. Яна аказваецца ў пастцы, з якой ёй дапамагае выбрацца выратаваны раней аднарог. У Цыры прачынаюцца здатнасці ўздзейнічаць на прастору і час, у выніку чаго яна пачынае сваё падарожжа па планет у пошуках свайго роднага.

Пасля блуканняў па іншых планет Цыры трапляе ў замак Стыга, прытулак Вільгефорца з Рогевэена — чараўніка-рэнегат, а які хацеў выкарыстаць яе ген Старшай Крыві для ўласных мэтаў, але не паспеў гэта зрабіць, паколькі быў забіты своечасова падаспелым Геральтам.

Старшая Кроў[правіць | правіць зыходнік]

Генеалогія Цыры прасочваецца ў кнізе «Хрышчэнне агнём». Неаднаразова падкрэсліваецца, што ў яе жылах цячэ Старшая Кроў (Кроў Эльфаў), пра што сведчаць целасклад і міндалепадобныя зялёныя вочы. Ген, звязаны з магічнымі здатнасцямі, перадаўся ёй ад продкаў, сярод якіх была знакамітая эльфійская чарадзейка Лара Дорэн аэп Шыядаль. Ад саюза Лары і чараўніка-чалавека нарадзілася Рыянон, прапрабабуля Цыры.

Паводле прароцтва эльфійскай прадказальніцы Ітліны, ад крыві Лары Дорэн з’явіцца нейкі Мсціўца, якому наканавана разбурыць звыклы свет і выратаваць тых, хто за ім пойдзе, ад Белага Холаду (мабыць, маецца на ўвазе глабальнае абледзяненне).

Па падліках, Мсціўцам павінна стаць Цыры, чым абумоўлена паляванне на яе шматлікіх значных палітычных фігур — нільфгаардскага імператара Эмгірам вар Эмрэйсам, чарадзея Вільгефорца, прадстаўнікоў Народа Ольх, Дзікага Палявання, выведак каралёў Поўначы.

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

  • Цыры — двойчы дзіця-неспадзяванка. Першы раз «тое, што яго чакае, і аб чым ён не падазрае» абяцаў аддаць Геральту Дані за тое, што той зняў з яго праклён. Другі раз — купец, чыя жонка прытуліла Цыры, калі тая бадзялася пасля захопу нільфгаардцамі Цынтры.
  • Патрапіўшы ў банду юных рабаўнікоў і забойцаў Пацукоў, Цыры называецца імем Фалькі — крыважэрнай, сквапнай і жорсткай мяцежніцы, якая лічылася адной з яе далёкіх сваякоў і якая стала пагалоскай у Паўночных каралеўствах.
  • Цыры мае ведзьмарчы медальён Ката, які яна зняла з цела Бонарта.
  • Цыры бісэксуальна. Яе першым каханнем была Містле з банды Пацукоў. Патрапіўшы ў свет, дзе правіць легендарны кароль Артур, яна сустракае юнага рыцара Галахада, з якім адпраўляецца ў Камелот.
  • Цыры выдатная фехтавальшчыца і акрабатка, аднак біцца без зброі зусім не ўмее.
  • Цыры не падвяргалася мутацый, праз якія праходзяць ведзьмары і чарадзеі, і таму можа мець дзяцей.

Зноскі