Отранта
| Камуна | |
| Отранта | |
|---|---|
| Otranto | |
| 40°09′ пн. ш. 18°29′ у. д.HGЯO | |
| Краіна |
|
| Рэгіён | Апулія |
| Правінцыя | Лечэ |
| Гісторыя і геаграфія | |
| Плошча | 76 км² |
| Вышыня цэнтра | 15 м |
| Часавы пояс | UTC+1, летам UTC+2 |
| Насельніцтва | |
| Насельніцтва | 5481 чалавек (2008) |
| Шчыльнасць | 72 чал./км² |
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | 0836 |
| Паштовы індэкс | 73028 |
| Аўтамабільны код | LE |
| Код ISTAT | 075057 |
| Іншае | |
| Мэр камуны | Luciano Cariddi |
|
|
|
| comune.otranto.le.it (італ.) | |
| Паказаць/схаваць карты | |
О́транта (італ.: Otranto) — партовы горад і камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Лечэ.
Насельніцтва складае 5481 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 72 чал./км². Займае плошчу 76 км². Паштовы індэкс — 73028. Тэлефонны код — 0836.
Заступнікамі горада з’яўляюцца Отранцкія мучанікі.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Узнік як адзін з гарадоў Вялікай Грэцыі пад назвай Гідрас (стар.-грэч.: Ύδρος). Рымляне пераназвалі яго ў Хідрунтум (лац.: Hydruntum) і выкарыстоўвалі як найважнейшую пасля Брундызія пераправу на Балканы. Яшчэ ў XI стагоддзі мясцовыя жыхары размаўлялі па-грэчаску і спраўлялі набажэнствы па праваслаўным абрадзе.
Пасля ўзяцця Робертам Гвіскарам у 1068 годзе ўвайшоў у склад Сіцылійскага каралеўства.
11 жніўня 1480 года Отранта захапілі туркі, і Папа Сікст IV, каб выбіць з рук «няверных» плацдарм у Італіі, заклікаў еўрапейскія краіны арганізаваць крыжовы паход супраць туркаў, які актыўна падтрымала толькі Венгрыя, якая даслала каля 1600 воінаў для барацьбы з туркамі, і Неапаль, які сабраў арганізаванае апалчэнне. Асманы пакінулі Отранта ў 1481 г., калі памёр Мехмед II. Пасля захопу горада было забіта каля 15 тысяч абаронцаў і 5 тысяч чалавек патрапілі ў рабства.
14 жніўня 1480 года ў наваколлях Отранта былі абезгалоўлены 813 чалавек, якія 12 мая 2013 года былі абвешчаны святымі Рымскім Папам Францыскам.
У 1537 годзе горад разрабаваў турэцкі пірат па мянушцы Рудая Барада. Пасля нападаў туркаў Отранта страціў партовае значэнне, хоць цяпер адтуль у Корфу пушчаны паром.
У 1804 годзе Напалеон размясціў у сярэдневяковым замку Отранта свой гарнізон, а тытул герцага Отранцкага дараваў шэфу французскай паліцыі Жазефу Фушэ. Яго нашчадкі называлі сябе герцагамі Отранта яшчэ ў XX стагоддзі.
Дэмаграфія
[правіць | правіць зыходнік]Дынаміка насельніцтва:

На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Отранта