Дзмітрый Нікандравіч Пенязькоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Дзмітрый Нікандравіч Пенязькоў
Дата нараджэння 28 верасня 1922(1922-09-28)
Месца нараджэння Гомель[1]
Дата смерці 3 лістапада 2002(2002-11-03) (80 гадоў)
Месца смерці Гомель
Месца пахавання
Прыналежнасць Сцяг СССР СССР
Род войскаў пяхота
Гады службы 19411969
Званне
Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна  — 1945 Ордэн Айчыннай вайны I ступені — 1985 Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Ордэн Чырвонай Зоркі  — 1945

Дзмі́трый Ніка́ндравіч Пенязько́ў (28 верасня 19223 лістапада 2002) — савецкі ваенны, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Герой Савецкага Саюза (29 чэрвеня 1945)[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Пенязькоў Д. Н., беларус па нацыянальнасці, нарадзіўся ў Гомелі ў працоўнай сям'е. Пасля заканчэння васьмі класаў і педагагічных курсаў (1942 год) працаваў настаўнікам. У Чырвоную Армію быў прызваны ў ліпені 1941 года[1].

Удзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне з сакавіка 1943 года. Лейтэнант Пенязькоў камандаваў узводам 358-га стралковага палка (136-я стралковая дывізія, 70-я армія, 2-гі Беларускі фронт), калі 18 красавіка 1945 года адным з першых фарсіраваў Одэр у раёне Шэнінгена (паўднёвее Шчэціна) і знішчыў пры дапамозе гранат танк праціўніка. Перадавым атрадам, у складзе якога ён знаходзіўся быў захоплены плацдарм. 22 красваіка 1945 года адбыўся штурм адной з важных вышынь, і Пенязькоў, першым дасягнуў вяршыні, дзе ўсталяваў чырвоны сцяг. Потым адзін за кулямётам утрымліваў вышыню, пакуль не падышлі асноўныя сілы роты, і, нягледзячы на раненне, застаўся на полі бою. 29 чэрвеня 1945 года Пенязькову Д. Н. было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза[1].

З 1947 года — у запасе. У 1950 годзе скончыў Гомельскае педагагічнае вучылішча. Потым у 1951—1969 гадах працягнуў службу ў Савецкай Арміі, скончыўшы ў 1960 годзе авіяцыйнае тэхнічнае вучылішча. У 1969 годзе Пенязькоў у званні маёра зноў сыйшоў у запас; працаваў у філіяле Беларускага палітэхнічнага інстытута ў Гомелі[1], дзе памер 3 лістапада 2002 года. Ганаровы грамадзянін Гомеля[2].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

  • Сярэдняй школе №3 г. Гомеля у 2004 годзе было нададзена ганаровае імя Д. Н. Пенязькова[3].
  • У гонар Д. Н. Пенязькова ў Гомелі названа вуліца[4].

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Навечно в сердце народном. — Мн., 1984. — С. 404-405.
  • Герои Советского Союза: Краткий биорафический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т.2 /Любов — Яшук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Дзмітрый Нікандравіч Пенязькоў на сайце «Героі краіны»

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Герои Советского Союза / Пред. ред коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2. Любов — Ярошук. — С. 245. — 863 с.
  2. Дзмітрый Нікандравіч Пенязькоў на сайце «Героі краіны»
  3. edukation.rate.by
  4. В Гомеле появились сквер Головачёва и новая улица Пенязькова