Д1 (дызель-цягнік)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Д1
TrainD1-801.jpeg
Асноўныя даныя
Гады пабудовы 1964—1988
Краіна пабудовы Венгрыя ВНР
Завод МАВАГ
Вагонаў пабудавана 2540
Краіна эксплуатацыі Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік СССР
Шырыня каляіны 1524, 1520 мм
У эксплуатацыі з 1964
Тэхнічныя даныя
Род службы пасажырскі
Канструкцыйная скорасць 120 км/г
Максімальная службовая скорасць 126,7 км/г
Восевая формула (1—20+2)+2·(2—2)+(2+20—1)
Пасажыраўмяшчальнасць 400 чал.
Шырыня 4600 мм
Вышыня 3120 мм
Матэрыял вагона сталь
Працоўная маса 274 т
Парожняя маса 210 т
Нагрузка ад восі на рэйкі 17 тс
Тып рухавіка дызельны з турбанаддувам
Магутнасць рухавіка 2×730 л.с.
Тып перадачы гідрамеханічная
Тармазная сістэма рычажная
Тып тормазу пнеўматычныя
Дыяметр колаў 950 мм

Дызель-поезд Д1 (Д1) — серыя дызель-цягнікоў, якая будавалася ў 1964—1988 гадах венгерскім заводам Ганц-МАВАГ (венг.: Ganz–MÁVAG) у Будапешце, для чыгунак СССР. Агулам пабудавана 605 саставаў.

Пачынаючы з 1964 года, дызель-цягнікі эксплуатавалі на Горкаўскай, Данецкай, Маскоўскай, Львоўскай, Адэска-Кішынёўскай, Кастрычніцкай, Прыбалтыйскай, Паўднёва-Усходняй чыгунках для арганізацыі прыгараднага і мясцовага пасажырскага паведамлення на неэлектрыфікаваных і часткова электрыфікаваных участках. У наш час эксплуатуюць на Адэскай, Львоўскай, Данецкай, Малдаўскай і Маскоўскай чыгунках.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Завод Ганц-МАВАГ быў адным з асноўных пастаўшчыкоў дызель-цягнікоў для чыгунак СССР, поруч з Рыжскім вагонабудаўнічым заводам. Першыя венгерскія дызель-цягнікі паступілі ў Савецкі Саюз пасля Вялікай Айчыннай вайны як рэпарацыі. У канцы 1950-х — пачатку 1960-х гадоў Міністэрствам шляхоў зносін быў намечаны курс на пераход ад паравой цягі да электрычнай і цеплавознай, у сувязі з гэтым у 1960 годзе заводу Ганц-МАВАГ, каб замяніць паравую цягу ў прыгарадным руху на участках, не падлягалых бліжэйшымі гадамі электрыфікацыі, дызельнай маторавагоннай, быў заказаны выпуск трохвагонных дызель-цягнікоў серыі Д[1]. У ходзе эксплуатацыі быў выяўлены іх асноўны недахоп — недастатковая пасажыраўмяшчальнасць. У сувязі з гэтым завод Ганц-МАВАГ у 1963 годзе прыступіў да паралельнага выпуску чатырохвагонных дызель-цягнікоў серыі Д1 (дызель-цягнікі № 201—295 таксама мелі знешні індэкс «Д»). Выпуск дызель-цягнікоў Д1 працягваўся да 1988 года[2].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]