Жан-Люк Меланшон

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Жан-Люк Меланшон
фр.: Jean-Luc Mélenchon
Jean Luc MELENCHON in the European Parliament in Strasbourg, 2016 (cropped).jpg

дэпутат Еўрапейскага парламента
14 ліпеня 2009 — 1 ліпеня 2014
сенатар Францыі[d] (дэпартамент Эсон)
з 28 верасня 1986
дэпутат Генеральнага савета Францыі[d] (дэпартамент Эсон)
23 сакавіка 1985 — 2 красавіка 1992
Папярэднік Мары-Наэль Лінеман[d]
Пераемнік Венсан Дэлаае[d]
дэпутат Нацыянальнага сходу Францыі[d]
21 чэрвеня 2017 — 21 чэрвеня 2022
Папярэднік Патрык Менучы[d]
дэпутат Генеральнага савета Францыі[d] (дэпартамент Эсон)
23 сакавіка 1998 — 2 красавіка 2004
Папярэднік Венсан Дэлаае[d]
Пераемнік Мары-П’ер Апрандзі[d]
сенатар Францыі[d] (дэпартамент Эсон)
24 верасня 1995 — 27 красавіка 2000
сенатар Францыі[d] (дэпартамент Эсон)
26 верасня 2004 — 7 студзеня 2010
дэпутат Еўрапейскага парламента
1 ліпеня 2014 — 18 чэрвеня 2017
міністр-дэлегат[d] (прафесійная адукацыя[d])
27 сакавіка 2000 — 6 мая 2002

Нараджэнне 19 жніўня 1951(1951-08-19)[1][2][…] (71 год)
Імя пры нараджэнні фр.: Jean-Luc Antoine Pierre Mélenchon
Партыя
Член у
Адукацыя
Навуковая ступень бакалаўрыят[d] (1969)
Дзейнасць палітык, журналіст, corrector, школьны настаўнік, шаржыст
Аўтограф Jean-Luc Mélenchon signature.png
Узнагароды
Grand Officer of the Order of May
Сайт melenchon.fr(фр.) 
Commons-logo.svg Жан-Люк Меланшон на Вікісховішчы

Жан-Люк Меланшон (фр.: Jean-Luc Mélenchon; нар. 19 жніўня 1951, Танжэр) — французскі дзяржаўны і палітычны дзеяч левага толку, журналіст. Міністр-дэлегат прафесійнай адукацыі Францыі ў сацыялістычным урадзе Ліянеля Жаспена з 2000 па 2002 гады. Член Сената Францыі ад дэпартамента Эсон (1986—2000; 2004—2010). Дэпутат Еўрапейскага парламента з 2009 года да 2017 года (фракцыя Еўрапейскія аб’яднаныя левыя/Лева-зялёныя Поўначы). Адзін са стваральнікаў і старшыняў «Левай партыі». З 2017 года — дэпутат Нацыянальнага сходу Францыі ад партыі «Непакораная Францыя».

На прэзідэнцкіх выбарах 2022 года быў блізкі да выхаду ў другі тур, набраўшы 22 % галасоў (быў лідарам у рэгіёне Іль-дэ-Франс і ў некаторых заморскіх тэрыторыях Францыі). Заклікаў сваіх выбаршчыкаў не галасаваць за Марын Ле Пен, але і не стаў падтрымліваць Макрона.

Зноскі