Ліянель Жаспен
Ліянель Жаспен (фр.: Lionel Jospin; 12 ліпеня 1937[1][2][…], Мёдон[3] — 22 сакавіка 2026[4][3], XV акруга Парыжа[5][3]) — французскі палітык-сацыяліст, Прэм’ер-міністр Францыі (1997—2002).
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзіўся 12 ліпеня 1937 года ў Мёдоне (каля Парыжа). Служыў у арміі, пасля чаго ў 1963 годзе паступіў у Дзяржаўную школу кіравання. Таксама скончыў Інстытут палітычных навук.
У маладосці быў трацкістам, што пазней скрываў. Быў блізкім супрацоўнікам Франсуа Мітэрана, а ў 1981 годзе, пасля абрання яго прэзідэнтам рэспублікі, стаў старшынёй Французскай сацыялістычнай партыі. Займаў розныя міністэрскія пасады. У 1995 годзе высунуты партыяй на прэзідэнцкіх выбарах як замена Мітэрану, які сыходзіў з пасады, пасля першага тура заняў першае месца, аднак у другім туры пацярпеў паражэнне ад Жака Шырака, які і стаў новым прэзідэнтам. У 1997 годзе сацыялісты перамаглі на датэрміновых парламенцкіх выбарах, і Шырак даручыў свайму апаненту сфарміраваць урад як прэм’ер-міністру. На гэтай пасадзе Жаспен знаходзіўся трохі менш за пяць гадоў.
У 2002 годзе прэм’ер Жаспен ізноў выставіў сваю кандыдатуру ў прэзідэнты, аднак пацярпеў новае, значна больш ганебнае і сенсацыйнае паражэнне: не змог выйсці ў другі тур і прапусціў на другое месца ўльтранацыяналіста Жан-Мары Ле Пена, якога Шырак затым перамог з вялікай перавагай. Пасля гэтага Жаспен сышоў не толькі з пасады прэм’ер-міністра і старшыні партыі, але і наогул з палітыкі (у 2005 годзе ненадоўга вярнуўся да публічных заяў, агітуючы за праект еўрапейскай канстытуцыі, зрэшты, ізноў беспаспяхова). Уся ўлада ў дзяржаве апынулася ў вялікай кааліцыі прыхільнікаў Шырака, так званай UMP, ці Саюза за прэзідэнцкую большасць: яе прадстаўлялі абодва наступных прэм’ера, Рафарэн і дэ Вільпен.
Сацыялісты з таго часу знаходзіліся ў стане глыбокага крызісу, з якога пачалі выходзіць толькі ў 2006 годзе пасля масавых антыўрадавых выступленняў моладзі супраць закона аб «кантракце першага найму». Тым часам ізноў пачаліся гутаркі пра магчымыя прэзідэнцкія амбіцыі Жаспена: нягледзячы на тое, што ён у кастрычніку 2006 г. рэзка адмоўна выказаўся супраць прэзідэнцкіх амбіцый найпапулярнай у сацыялістаў Сегален Руаяль, партыя ўсё ж 16 лістапада высунула кандыдатам у прэзідэнты на выбарах-2007 менавіта яе.
Памёр 23 сакавіка 2026 года.
Палітычная кар’ера
[правіць | правіць зыходнік]На вышэйшым узроўні
[правіць | правіць зыходнік]Скончыўшы Дзяржаўную школу кіравання, паступіў на працу ў эканамічны аддзел Міністэрствы замежных спраў.
- 1965—1967 — генеральны сакратар міністэрства знешніх зносін
- У 1971 годзе ўпершыню абраны дэпутатам Нацыянальнага сходу.
- 1984—1988 — дэпутат Еўрапейскага парламента
- 1988 — міністр асветы Францыі
- 1989—1991 — міністр нацыянальнай адукацыі, моладзі і спорту
- 1991—1992 — міністр асветы
- 1997—2002 прэм’ер-міністр Францыі
На мясцовым узроўні
[правіць | правіць зыходнік]- 1977—1986 — абраны ў савет Парыжа
- 1988—1992 — генеральны савет Верхняй Гароны
- 1992—1997 — рэгіянальны савет Сярэдніх Пірэнеяў
- 1992—2002 — генеральны савет Верхняй Гароны
Па партыйнай лініі
[правіць | правіць зыходнік]- У 1971 годзе ўступіў у Сацыялістычную партыю, а ў 1977 годзе стаў яе нацыянальным сакратаром.
- у 1981 годзе ўзначальваў перадвыбарную кампанію кандыдата ў прэзідэнты — Франсуа Мітэрана
- 1981—1988 — першы сакратар Сацыялістычнай партыі
- 1983—1988 — віцэ-старшыня Сацыялістычнага інтэрнацыянала. У 1989 годзе — ганаровы старшыня Сацінтэрна[7].
- 1995—1997 — першы сакратар Сацыялістычнай партыі[8][9]
Узнагароды
[правіць | правіць зыходнік]- Вялікі крыж ордэна Заслуг перад Рэспублікай Польшча (2000)[10]
- Вялікі крыж Нацыянальнага ордэна Заслуг
- Гранд-афіцэр ордэна Ганаровага легіёна
- Афіцэр Нацыянальнага ордэна Квебека
- Вялікі крыж ордэна Зоркі Румыніі
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б Person Profile // Internet Movie Database — 1990. Праверана 15 кастрычніка 2015.
- ↑ а б Lionel Jospin // Sycomore / Assemblée nationale Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ а б в г д е ё Fichier des personnes décédées mirror Праверана 11 красавіка 2026.
- ↑ а б Lionel Jospin, figure tutélaire du PS dans le Sud Ouest, s'est éteint un dimanche d'élections comme un dernier clin d'œil au politique — france3-regions.franceinfo.fr. Праверана 23 сакавіка 2026.
- ↑ а б Andelman D. A. Lionel Jospin, Who Helped Set France on Socialist Path, Dies at 88 — 2026. — ISSN 0362-4331 Праверана 26 сакавіка 2026.
- ↑ а б в Who's who — (untranslated), 1849. — ISSN 0083-937X
- ↑ Honorary Presidents XVIII Congress of the Socialist International, Stockholm 20-22 June 1989 (англ.)
- ↑ Жаспен Ліянель(недаступная спасылка) // Палітычная адукацыя
- ↑ Ліянель Жаспен
- ↑ Internetowy System Aktów Prawnych Архівавана 20 студзеня 2012.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Ліянель Жаспен
- Прэм’ер-міністры Францыі
- Міністры адукацыі Францыі
- Дэпутаты Еўрапарламента
- Члены Канстытуцыйнага савета Францыі
- Нарадзіліся 12 ліпеня
- Нарадзіліся ў 1937 годзе
- Нарадзіліся ў дэпартаменце О-дэ-Сен
- Памерлі 22 сакавіка
- Памерлі ў 2026 годзе
- Памерлі ў Парыжы
- Члены французскай Сацыялістычнай партыі (1969)
- Выпускнікі Нацыянальнай школы адміністрацыі (Францыя)
- Выпускнікі Інстытута палітычных даследаванняў
- Выпускнікі ліцэя Жансон-дэ-Саі
- Камандоры ордэна Акадэмічных пальмаў
- Кавалеры Вялікага крыжа нарвежскага ордэна Заслуг
- Кавалеры Вялікага Крыжа французскага Ордэна «За заслугі»
- Кавалеры Ордэны Зоркі Румыніі
- Кавалеры Вялікага крыжа ордэна Ганаровага легіёна
- Афіцэры Нацыянальнага Ордэна Квебека
- Кавалеры Вялікага Крыжа венгерскага ордэна Заслуг
- Кавалеры Вялікага Крыжа ордэна Заслуг перад Рэспублікай Польшча
- Кавалеры Вялікага крыжа ордэна «За заслугі перад Італьянскай Рэспублікай»
- Кавалеры Вялікага крыжа партугальскага ордэна Свабоды
- Кавалеры Вялікай стужкі ордэна Алаўіцкага Трона
- Асобы
- Кандыдаты ў прэзідэнты Францыі (2002)
- Кандыдаты ў прэзідэнты Францыі (1995)
- Сацыялістычны інтэрнацыянал
- Трацкісты
- Міністры спорту Францыі
- Камуністы Францыі