Перайсці да зместу

Жорж Экгаўт

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Жорж Экгаўт
фр.: Georges Eekhoud[1]
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 27 мая 1854(1854-05-27)[2][3][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 29 мая 1927(1927-05-29)[2][3][…] (73 гады)
Месца смерці
Грамадзянства
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці пісьменнік, раманіст, паэт, мастацкі крытык
Мова твораў французская
Грамадская дзейнасць
Член у
Подпіс Выява аўтографа
Лагатып Вікікрыніц Творы ў Вікікрыніцах
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Жорж Экгаўт (фр.: Georges Eekhoud; 27 мая 1854, Антверпен, Бельгія — 29 мая 1929, Скарбек, Бельгія) — бельгійскі франкамоўны пісьменнік, паэт, драматург, перакладчык і крытык. Сябра Каралеўскай акадэміі французскай літаратуры і мовы Бельгіі (1920—1927). Прадстаўнік літаратурнага рэалізму і франкамоўнага натуралізму. Анархіст і гомасексуал, аўтар рамана «Эскаль-Вігор», аднаго з першых у Еўропе і першага франкамоўнага рамана на тэму гомасексуальнасці[6].

Біяграфія

[правіць | правіць зыходнік]

Паходзіў з заможнай сям’і. Рана згубіў бацькоў. Навучаўся ў пансіянаце ў Швейцарыі. Вярнуўся ў Бельгію, працаваў журналістам, карэктарам, літаратурным рэдактарам La Jeune Belgique. У 1895 годзе разам з Эмілем Верхарнам заснаваў літаратурны радыкальны часопіс Le Coq Rouge (Чырвоны певень).

Творчасць

[правіць | правіць зыходнік]

Фламандзец па паходжанні, як і іншыя вядомыя бельгійскія пісьменнікі (Марыс Метэрлінк, Жорж Радэнбах), Экгаўт выбраў французскую мову з-за яе прэстыжу. Але пісьменнік не цураўся свайго фламандства, валодаў нідэрландскай мовай Фламандыі і часта, пад псеўданімам, пісаў раманы і іншыя тэксты на ёй.

Аўтар шматлікіх натуралістычных і дэкадэнцкіх вершаў, фантастычных казак і навел, раманаў і эсэ. Жорж Экгаўт пэўны час у СССР меў славу «бельгійскага Горкага». А ў самой Бельгіі яго часта называлі «бельгійскім Мапасанам».

Так, у 1899 годзе ён апублікаваў раман-утопію «Эскаль-Вігор» («Escal-Vigor»), першы еўрапейскі раман, у якім адкрыта апісваецца гомасексуальнае каханне. Эскаль-Вігор — фантазійная назва адначасова мясцовасці, выспы, замка, дзе адбываюцца падзеі рамана. Эскаль-Вігор — гэта своеасаблівы закуток-парадыз, месца для ўцёкаў. Ж. Экгаўт стаў першым пісьменнікам-змагаром і актывістам гомасексуальнай справы больш за сто гадоў таму[6]. Кніга выклікала скандал і судовае разбіральніцтва. Дзякуючы ўмяшанню вядомых французскіх пісьменнікаў (у тым ліку Э. Заля) Жорж Экгаўт быў апраўданы.

Пісьменнік працягваў гомасексуальную тэму ў літаратуры і грамадстве: ён пісаў іншыя эстэцкія, смелыя і гомаэратычныя зборнікі навел і апавяданняў: зборнік навел «Злавесны цыкл» («Le Cycle patibulaire», 1892), «Мае спавяданні» («Mes communions», 1895), раман «Іншае бачанне» («L’autre vue», 1904), «Аксамітавыя злодзеі» («Voyous de Velours», 1904—1926). Некаторыя тэксты з’явіліся ў адным зборніку пасля смерці пісьменніка зусім нядаўна, напрыклад, гомаэратычныя навелы «Кадрыль улана» («Le Quadrille du lancier», 2015)[6].

Па-беларуску даступная навела Ж. Экгаўта «Татуіроўка» (Le tatouage)[7].

Цытаты

[правіць | правіць зыходнік]

«Не, прырода не асуджае, ані адвяргае тое, што нас дабраслаўяе. Гэта хутчэй біблейныя рэлігіі хочуць, каб зямля нараджала нас на цноту і пакуты. Хлусня!»[8]

Бібліяграфія

[правіць | правіць зыходнік]
  • Myrtes et cyprès, poèmes, Paris, Jouaust, 1877.
  • La Danse macabre du pont de Lucerne, conte fantastique, 1878.
  • Les Pittoresques, poèmes, Paris/Bruxelles, Librairie des Bibliophiles/Librairie Muquardt, 1879.
  • Kees Doorik, roman, Bruxelles, Hochsteyn, 1883.
  • Kermesses, contes, Bruxelles, Henry Kistemaeckers, 1885.
  • Les Milices de Saint-François, roman, Bruxelles, Veuve Monnom, 1886.
  • Les Nouvelles Kermesses, nouvelles, Bruxelles, Veuve Monnom, 1887.
  • La Nouvelle Carthage, roman, Bruxelles, Kistemaeckers, 1888, Espace Nord, 2015.
  • Les Fusillés de Malines, roman, Bruxelles, Lacomblez, 1891.
  • Le Cycle patibulaire, nouvelles, Bruxelles, Kistemaeckers, 1892.
  • Mes communions, nouvelles, Bruxelles, Kistemaeckers, 1895.
  • Escal-Vigor, roman, Paris, Mercure de France, 1899.
  • L’autre vue, roman, Paris, Mercure de France, 1904.
  • Voyous de Velours, 1904—1926.
  • Les Libertins d’Anvers. Légende et histoire des loïstes, récit, Paris, Mercure de France, 1912, 2009.
  • La danse macabre du Pont de Lucerne, 1920.
  • Dernières Kermesses, nouvelles, Bruxelles, Ed. de la Soupente, 1920.
  • Le Terroir Incarné, roman, Bruxelles, La Renaissance d’Occident, 1922.
  • Magrice en Flandre ou Le buisson des mendiants, roman, Bruxelles, Les Cinquante, 1927.
  • Voyous de velours ou L’autre vue, roman, Bruxelles, La Renaissance du Livre, 1926 ; Mirande Lucien éd., Montpellier, Gaykitschcamp [archive], 2015.
  • Proses plastiques, Bruxelles, La Renaissance du Livre, 1929.
  • Le Quadrille du lancier, Mirande Lucien éd., Montpellier, Gaykitschcamp [archive], 2015.

Беларускія пераклады

[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1 2 Экоут, Жорж // Большая советская энциклопедия / под ред. О. Ю. Шмидт — 1 — М.: Акционерное общество «Советская энциклопедия», 1920.
  2. 1 2 Georges Eekhoud — 2009.
  3. 1 2 Georges Eekhoud // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 1 2 Ю. В. Экгуд, Жорж // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1907. — Т. доп. IIа. — С. 898–899.
  5. ↑ http://www.arllfb.be/composition/successions.html Праверана 24 кастрычніка 2015.
  6. 1 2 3 Уладзь Гарбацкі. Апошні ўраніст. Makeout (12 лютага 2017). Архівавана з першакрыніцы 8 жніўня 2022.
  7. ↑ Жорж Экгаўт. Татуіроўка
  8. ↑ G. Eekhoud. Escal-Vigor
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Жорж_Экгаўт&oldid=4952489"