Эміль Заля

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эміль Заля
фр.: Émile Zola
ZOLA 1902B.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

2 красавіка 1840(1840-04-02)[1][2]

Месца нараджэння:

Парыж, дэпартамент Сена[d], Ліпеньская манархія[d][1][3]

Дата смерці:

29 верасня 1902(1902-09-29)[2][1] (62 гады)

Месца смерці:

Парыж, Францыя[1][3]

Пахаванне:

Пантэон

Грамадзянства:

Flag of France.svg Францыя

Бацька:

Франчэска Заля[d]

Маці:

Эміль Абер[d]

Жонка:

Александрын Заля[d] і Jeanne Rozerot[d]

Дзеці:

Дэніз Разеро[d] і Jacques Rozerot[d]

Альма-матар:

Ліцэй Сент-Луі[d]

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

палітычны журналіст, мастацкі крытык, раманіст, эсэіст, драматург, навэліст, літаратурны крытык, тэатральны крытык, журналіст

Мова твораў:

французская мова[4]

Лагатып Вікікрыніц Творы ў Вікікрыніцах
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы
Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку
Эміль Заля

Эміль Заля (фр.: Émile Zola [emil zɔˈla]; 2 красавіка 1840, Парыж — 29 верасня 1902, Парыж) — французскі празаік.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Адзін з самых значных прадстаўнікоў рэалізму другой паловы XIX стагоддзя — правадыр і тэарэтык так званага натуралістычнага руху, Заля стаяў у цэнтры літаратурнага жыцця Францыі апошняга трыццацігоддзя XIX стагоддзя і быў звязаны з найбуйнейшымі пісьменнікамі гэтага часу («Абеды пяці» (1874) — з удзелам Гюстава Флабера, Івана Сяргеевіча Тургенева, Альфонса Дадэ і Эдмона Ганкура, «Меданскія вечары» (1880) — знакаміты зборнік, які ўключаў творы самога Заля, Жорыса Карла Гюісманса, Гі дэ Мапасана і шэрагу другарадных натуралістаў, як Анры Сеар, Леон Энік і Поль Алексіс).

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • Апавяданні (1937), Мн.
  • раман «Пастка» (1939), Мн.
  • раман «Разгром» (1941), Мн.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.6: Дадаізм — Застава / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1998. — Т. 6. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0106-0 (т. 6)