Кнуд Лавард

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Кнуд Лавард
дацк.: Knud Lavard
Кнуд Лавард
Кнуд Лавард. Выява ў царкве Вігерстэда каля Рынгстэда.
ярл Шлезвіга
1115 — 1131
Пераемнік: Магнус Моцны
кароль Венедаў
1129 — 1131
Папярэднік: Святаполк, князь бодрычаў
Пераемнік: Прыбыслаў Вагрскі і Ніклат
 
Нараджэнне: 12 сакавіка 1096(1096-03-12)
Данія, Каралеўства Данія
Смерць: 7 студзеня 1131(1131-01-07) (34 гады)
Q27514412?, Данія, Каралеўства Данія
Пахаванне: царква Святога Бента[d]
Бацька: Эрык I
Маці: Boedil Thurgotsdatter[d]
Жонка: Інгеборга Кіеўская
Дзеці: Маргарэт, Крысцін, Катрын, Вальдэмар I Вялікі

Кнуд Лавард (дацк.: Knud Lavard, 12 сакавіка 1096 — 7 студзеня 1131) — сын караля Даніі Эрыка I. Шаблон:Estridsen1

Герцаг Шлезвіга[правіць | правіць зыходнік]

На выбарах караля пасля смерці Эрыка I Кнуд не разглядаўся ў якасці прэтэндэнта, паколькі яму ў той час было менш 10 гадоў. У выніку каралём быў выбраны брат Эрыка Нільс. У 1115 годзе[1] кароль зрабіў яго ярлам Паўднёвай Ютландыі (Шлезвіга), і наступныя 15 гадоў ён правёў у бітвах з вендамі. Пазней Кнуд сам абвясціў сябе герцагам (дацк.: hertug) Шлезвіга.

Урэшце Кнуду ўдалося ўсталяваць мір на мяжы, а пасля таго як у 1129 княжацкі род вендаў загас, імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі зрабіў яго князем і дараваў тытул герцага Гольштэйнскага.

Кароль бодрычаў[правіць | правіць зыходнік]

Кнуд, купіўшы ў 1129 годзе ў Лотара права называцца каралём бодрычаў, прызнаў сябе васалам імператара. У гэты ж год ён уварваўся ў сваё каралеўства і заснаваў Альберг. Паланіўшы падчас уварвання іншага прэтэндэнта на трон Прыбыслава[2] і Ніклата («старэйшага ў бодрыцкай зямлі»), Кнуд стаў кіраваць над бодрычамі. Палонныя ў кайданах былі адпраўлены ў вязніцу Шлезвіга, дзе і знаходзіліся да таго часу пакуль не заплацілі выкуп і не прызналі Кнута сваім кіраўніком.

Кнуд быў заступнікам Віцэліна і Людальфа, якія працягвалі хрысціянізацыю земляў.

Забойства і яго наступствы[правіць | правіць зыходнік]

Кнуд быў даволі папулярны і ўспрымаўся як пераемнік свайго дзядзькі, гэтым ён нажыў сабе ворагаў пры каралеўскім двары, якія падвяргалі сумневу яго лаяльнасць і асцерагаліся яго блізкасці да імператара, васалам якога ён быў як валадар Гольштэйна. Невядома, ці мелі падазрэнні падставу, але ў 1131 годзе яго супернік, сын караля Нільса Магнус, арганізаваў забойства Кнуда — у лесе Харальдстэд (дацк.: Haraldsted) на поўнач ад Рынгстэда ў цэнтры Зеландыі.

Гэта забойства справакавала паўстанне, якое перарасло ў грамадзянскую вайну. У вырашальнай бітве паміж прыхільнікамі дзвюх партый 4 чэрвеня 1134 годзе ля бухты Фотэвік у Сконэ Магнус загінуў, Нільс бег, але пазней таксама быў забіты. Барацьба за трон працягвалася яшчэ шмат гадоў, пакуль у 1157 да ўлады не прыйшоў сын Кнуда Вальдэмар, які нарадзіўся праз некалькі дзён пасля яго смерці. Папулярнасць у народзе, каварнае забойства і наступнае ўзыходжанне яго сына спрыялі хуткай кананізацыі Кнуда ў 1170 годзе.

Сваю мянушку Lavard Кнуд атрымаў ад вендаў (абадрытаў), яна азначае Валадар. Гэта слова мае то ж паходжанне, што і англ. Lord.

У 1131 годзе пасля гібелі Кнуда Лаварда бодрыцкую дзяржаву падзялілі Прыбыслаў і Ніклат.

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

Прыблізна з 1116 года муж Інгеборгі, дачкі Мсціслава Вялікага

Зноскі

  1. Напрыклад KNUD "Lavard/the Lord" (англ.) . Foundation for Medieval Genealogy., Knut IV. Laward (ням.) . Genealogie des Mittelalters. Архівавана з першакрыніцы 5 студзеня 2013. Іншыя крыніцы называюць 1119 год Slesvik. Regnal chronologies. Архівавана з першакрыніцы 5 студзеня 2013.
  2. Гельмальд называе яго пляменнікам Генрыха 49. Пра Кнута

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Вярхоўныя князі абадрытаў