Кузьма Сяргеевіч Пятроў-Водкін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Кузьма Сяргеевіч Пятроў-Водкін
К. С. Пятроў-Водкін. Аўтапартрэт. 1918 г.
К. С. Пятроў-Водкін. Аўтапартрэт. 1918 г.
Дата нараджэння:

24 кастрычніка (5 лістапада) 1878[1]

Месца нараджэння:

Хвалынск, Khvalynsky District[d], Саратаўская вобласць, Расія[2]

Дата смерці:

15 лютага 1939(1939-02-15)[3][1][…] (60 гадоў)

Месца смерці:

Ленінград, РСФСР, СССР[2]

Месца пахавання:

Літаратарскія масткі[d]

Грамадзянства:

Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Flag of the Russian Soviet Federative Socialist Republic (1937–1954).svg РСФСР
Flag of the Soviet Union (1936–1955).svg СССР

Род дзейнасці:

мастак, аўтабіёграф, пісьменнік

Жанр:

партрэт і нацюрморт

Вучоба:

Маскоўскае вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства

Узнагароды:
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Кузьма Сяргеевіч Пятроў-Водкін (5 лістапада 1878, Хвалынск — 15 лютага 1939) — расійскі жывапісец. Заслужаны дзеяч мастацтваў РСФСР (1930).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Маскоўскім вучылішчы жывапісу, скульптуры і дойлідства ў В.Сярова ў 1897—1905 гадах, студыі А. Ажбэ ў Мюнхене (1901), у прыватных акадэміях у Парыжы (1905-08). Член аб'яднанняў «Свет мастацтва» (з 1911), «Чатыры мастацтва» (з 1924). У 1918-33 гадах выкладаў у ленінградскіх Дзяржаўных вольных мастацкіх майстэрнях, Вышэйшых мастацка-тэхнічных майстэрнях, Вышэйшым мастацка-тэхнічным інстытуце АМ. Наведаў Італію (1905) і Паўночную Афрыку (1907). Зазнаў уплывы нямецкіх і французскіх майстроў сімвалізму і мадэрну, рэнесансу, рускага іканапісу, В.Барысава-Мусатава. Элегічная сузіральнасць, разарваны, вялы рытм, змрочны каларыт ранніх работ («Бераг», 1908; «Сон», 1910) у 1910-я гады змянілася напружанасцю і пластычнай яснасцю вобразаў, вотсра-рытмізаванай кампактнай кампазіцыяй, кантрастамі адкрытых яркіх колераў, выкарыстаннем прыёмаў сферычнай перспектывы: «Хлопчыкі гуляюць» (1911), «Купанне чырвонага каня» (1912), «Паўдня» (1917) і іншыя. У 1920-я гады пісаў прасякнутыя пафасам рэвалюцыйнай барацьбы тэматычныя карціны: «1918 год у Петраградзе» (1920), «Пасля бою» (1923), «Смерць камісара» (1928). Аўтар аналітычных строгіх партрэтаў (аўтапартрэт, 1918); «Г. А. Ахматава», 1922), паэтычных партрэтна-жанравых кампазіцый («Дзяўчына ў сарафане», «Дзяўчына каля акна», абедзьве 1928), нацюрмортаў («Ранішні нацюрморт», 1918; «Чаромха ў шклянцы», 1932). Працаваў таксама як графік і тэатральны мастак.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Петров-Водкин Кузьма Сергеевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  3. Петров-Водкин Кузьма Сергеевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  4. Kuzma Sergeevich Petrov-Vodkin

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]