Лаўрэнційская мова

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Лаўрэнційская
Краіны
Рэгіёны Рака Святога Лаўрэнція
Арганізацыя, якая рэгулюе
Агульная колькасць носьбітаў 0
Класіфікацыя
Катэгорыя ???

Іракезскія мовы
 Паўночная
  Азёрная іракезская

Афіцыйная мова ў = —
Моўныя коды
ISO 639-1
ISO 639-2 iro
ISO 639-3 lre
IETF lre
Glottolog laur1250

Лаўрэнці́йская мова — умоўная назва адной або некалькіх іракезскіх моў, распаўсюджаных уздоўж ракі Святога Лаўрэнція да пачатку XVII ст. З лаўрэнційскай мовы паходзіць назва краіны Канада.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Лаўрэнціўскую мову атаесамляюць з іракезамоўнымі плямёнамі, якія насялялі рэчышча рака Святога Лаўрэнція ад возера Антарыа да сучаснага Квебека паміж 1200 г. і 1600 г. Экспедыцыя Жака Карцье зафіксавала ў 1535 - 1536 гг. болей за 12 паселішчаў лаўрэнційцаў, але да з'яўлення экспедыцыі Самюэля дэ Шамплейна ў 1608 г. яны зніклі. Высоўваюцца версіі, што лаўрэнційцы загінулі ад эпідэміі, занесенай еўрапейцамі, былі пераможаны іракезамі або мігрыравалі ў раён Вялікіх азёр. Існаванне асобных лаўрэнційскіх культур падцвярджаецца археалагічнымі раскопкамі.

Першы слоўнік лаўрэнційскай мовы быў складзены Жакам Карцье і ўключаны ў яго публікацыю 1545 г. Другі, таксама складзены Ж. Карцье, апублікаваны значна пазней. У нашы дні большасць даследчыкаў мяркуе, што гэта былі запісы слоў не з адной мовы, а некалькіх. Яны дэманструюць блізкасць да іншых паўночных іракезскіх моў.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]