Мікалай Паўлавіч Высоцкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Паўлавіч Высоцкі
Дата нараджэння: 19 студзеня 1831(1831-01-19)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 1907
Альма-матар:
Узнагароды:
Commons-logo.svg Мікалай Паўлавіч Высоцкі на Вікісховішчы

Мікалай Паўлавіч Высоцкі — інжынер-архітэктар[1] (19 студзеня 1831, Невель[2] (паводле іншых звестак у Варонеж[3]) — ?).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Дзяцінства і адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Пачатковую адукацыю атрымаў у Варонежскай мужчынскай гімназіі(руск.) бел.. У снежні 1845 года паступіў у Пецярбургскае будаўнічае вучылішча, выпусціўся ў чэрвені 1852 года з правам на чын XII класа[1].

Прафесійная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Адразу пасля выпуску накіраваны на службу ў віцебскую губернскую будаўнічую і дарожную камісію архітэктарскім памочнікам для вытворчасці работ, а ў лістападзе 1855 года прызначаны архітэктарам гэтай камісіі[1].

Праз сем гадоў М. Высоцкі залічаны па галоўным кіраванні шляхоў зносін і грамадскіх будынкаў(руск.) бел. і звольнены для заняткаў у галоўнае таварыства расійскіх чыгунак(руск.) бел.[1].

У сакавіку 1865 года ён быў камандзіраваны саветам таварыства ў Прусію, Бельгію, Францыю і Аўстрыю для вывучэння будовы майстэрняў, сістэм ацяплення, таварных і пасажырскіх будынкаў і іншых збудаванняў, якія ставяцца да чыгуначнай справы[1]. Па вяртанні з-за мяжы М. Высоцкі выканаў па сваіх праектах пабудову пагранічнай станцыі «Вержбалава» і да 1868 года складаўся архітэктарам і начальнікам 13 дыстанцыі Пецярбургска-Варшаўскай чыгункі, а потым пераведзены ў Пецярбуг на пасаду начальніка 1-га аддзялення гэтай жа дарогі[1].

Адначасова з тым, як член Імператарскага рускага тэхнічнага таварыства(руск.) бел., ён загадваў пецярбургскай элементарнай школай і выкладаў у ёй рысаванне і чарчэнне (1869-79)[1]. Па пераўтварэнні гэтай школы ў чыгуначнае вучылішча, складаўся прадстаўніком галоўнага таварыства расійскіх чыгунак пры савеце вучылішча (1879-85). У падзяку за яго 14-цігадовую безвыплатную дзейнасць на гэтай пасадзе савет кіравання змясціў партрэт М. Высоцкага ў вучылішчнай зале[1]. У 1876-77 гадах М. Высоцкі склаў інструкцыі для дарожных майстроў і старэйшых рабочых, правілы пра сігналы і на карыстанне дрызінамі і іншае[1].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Пасажырскі вакзал на станцыі Вержбалава(укр.) бел.
Дом Латкіна ў Санкт-Пецярбургу

Як спецыяліст чыгуначнай архітэктуры, ён удзельнічаў у конкурсах па складанні праектаў пасажырскіх будынкаў для гарадоў Дынабурга(руск.) бел. і Адэсы(руск.) бел. і ў абодвух выпадках (1869-79) ушанаваны за прадстаўленыя праекты другой прэміі[1].

Акрамя таго ён склаў у розны час праекты будынкаў акруговых судоў у гарадах Магілёве, Гродне, Вільні(руск.) бел. і Коўне[1].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]