Мікалай Пятровіч Кішка
| Мікалай Кішка | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| польск.: Mikołaj Kiszka | |||||||
 Герб «Дуброва» | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Васіль Тышкевіч | ||||||
| Пераемнік | Станіслаў Радзімінскі | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
1524[1] ці 1524 |
||||||
| Смерць | 1587[1][2] | ||||||
| Род | Кішкі | ||||||
| Бацька | Пётр Станіслававіч Кішка[3] | ||||||
| Маці | Ганна з Ільінічаў[d][3] | ||||||
| Жонка | Марына Міхайлаўна Мсціслаўская[d][4] і Барбара з Хадкевічаў[d][5] | ||||||
| Дзеці | Барбара з Кішкаў[d], Ганна з Кішкаў[d] і Мікалай Кішка[d] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
Мікалай Кішка (? — 1587) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, Рэчы Паспалітай. Крайчы вялікі літоўскі (з 1552), падчашы вялікі літоўскі (з 1555), ваявода падляшскі (1569—1587).
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Сын троцкага кашталяна Пятра Кішкі і Алены Ільініч, дачкі дворнага літоўскага маршалка Юрыя Іванавіча Ільініча. Меў братоў Станіслава і Пятра.
Падтрымліваў планы збліжэння ВКЛ з Польшчай, дзякуючы чаму ў 1569 годзе стаў ваяводам падляшскім, пасля пераходу ваяводства ў склад Кароны. Заставаўся ваяводам падляшскім да канца жыцця.
Быў двойчы жанаты. Першы раз у 1555 годзе з Марынай Заслаўскай, якая памерла ў 1563 годзе. Другі раз з Барбарай Хадкевіч, дачкой віленскага кашталяна Гераніма Хадкевіча. Меў дачку Барбару (жонку Юрыя Алелькавіча) і сына Мікалая.
Зноскі
- ↑ а б Mikołaj Kiszka // MAK
- ↑ Urzędnicy podlascy XIV―XVIII wieku: spisy / пад рэд. E. Dubas-Urwanowicz — Kórnik: Biblioteka Kórnicka, 1994. — С. 153. — 199 с. — ISBN 83-85213-16-3
- ↑ а б Род Іллінічаў у Вялікім Княстве Літоўскім у XV—XVI стагоддзях / пад рэд. Р.А. Аляхновіч, С.А. Рыбчонак, А.І. Шаланда — Мір: 2015. — С. 99. — 374 с. — ISBN 978-985-90361-2-5
- ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 270–271.
- ↑ Monografia rodziny Szemiothów (Szemetów, Szemiotów) herbu Łabędź odmienny, XV―XXI wiek / пад рэд. H. Lulewicz — Warszawa: Neriton, 2022. — С. 79. — 851 с. — ISBN 978-83-66018-15-0
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Думін С. Кішкі // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — С. 101. — 792 с. — ISBN 985-11-0378-0 (т. 2), ISBN 985-11-0315-2.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Генеалогія Кішкаў Архівавана 21 верасня 2013.
Генеалогія і некрапалістыка | |
|---|---|
| Нарматыўны кантроль |