Павел Мянандравіч Пятроў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Павел Мянандравіч Пятроў
Дата нараджэння 1843
Дата смерці 28 студзеня 1904(1904-01-28)
Род дзейнасці урач, медыцынскі адміністратар, судовы медык, патолагаанатам, празектар
Навуковая сфера ахова здароўя і судовая медыцына
Навуковая ступень доктар медыцыны[d]
Альма-матар

Павел Менандравіч Пятро́ў[1] (1843 — 28 студзеня 1904[1]) — урач, вучоны ў галіне судовай медыцыны і арганізатар аховы здароўя[2], доктар медыцыны (1871)[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Дзяцінства і адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся у 1843 годзе. Вышэйшую адукацыю атрымаў у Маскоўскім універсітэце (1864). Працаваў у Маскоўскім ваенным шпіталі. У 1869 годзе вытрымаў экзамен на доктара медыцыны ў тым жа ўніверсітэце, а дысертацыю абараняў у Ваенна-медыцынскай акадэміі ў 1871 годзе[2]. У 1873 годзе ўдастоены звання прыватнага выкладчыка (прыват-дацэнт) Канферэнцыяй Ваенна-медыцынскай акадэміі па кафедры судовай медыцыны[2].

Прафесійная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

У 1883 годзе прызначаны празектарам пры кафедры судовай медыцыны Імператарскага Варшаўскага ўніверсітэта[2]. У 1885 годзе перайшоў на службу па Міністэрстве ўнутраных спраў губернскім урачэбным інспектарам Саратаўскай губерні, ў 1888 годзе — Яраслаўскай, а з 1892 па 1904 год — Мінскай губерні[2][3].

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар прац па судовай медыцыне, арганізацыі медыцынскай дапамогі, уліку інфекцыйных хвароб, выніках венерычных захворванняў, барацьбе з халерай на тэрыторыі сучаснай Беларусі[1].

Асобныя творы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Об изменении симпатическо-нервной системы при конституциональном сифилисе» (доктарская дысертацыя, Санкт-Пецярбург, 1871)
  • «Об изменениях бороздки на шее при смерти от повешения» («Журнал для нормальной и патологической гистологии, фармакологии и клинической медицины», выд. праф. Рудневым і Забеліным у 1873 годзе)
  • «Об изменениях при ожогах в судебно-медицинском отношении» («Сборник сочинений по судебной медицине», 1873)
  • «Судебно-медицинская казуистика из дел медицинского совета» («Сборник сочинений по судебной медицине», 1874)
  • «Перевод общей части судебной медицины Каспера-Лимана с дополнениями» (асобнае выданне ў «Сборнике по судебной медицине», 1878 і 1879)
  • «О распределении и изменении крови в волосных сосудах легких в смерти от задушения» («Архив судебной медицины и общественной гигиены», 1883)
  • «О ходе холерной эпидемии в Минской губернии в 1893 году» (асобнае выданне)

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 БелЭн, 2001
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Петров Павел Менандрович (руск.) 
  3. Памятныя кніжкі Мінскай губерні за адпаведныя гады

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Пятроў Павел Мянандравіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 13: Праміле — Рэлаксін. — С. 169. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (т. 13), ISBN 985-11-0035-8.
  • История медицины Беларуси в биографиях ее врачей ХVІІ — 1 пол. ХХ вв. : биобиблиографический справочник от А до Я : 2000 биографий врачей : [по данным архивных источников] / Кульпанович О. А. — Минск, 2011. — С. 300.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]