Плацін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Плацін
Plotinos.jpg
Дата нараджэння 205[1]
Месца нараджэння
Дата смерці 270[1][2][3]
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці філосаф
Навуковая сфера філасофія
Commons-logo.svg Плацін на Вікісховішчы

Плацін (205, Лікопаль (Егіпет) — 270, двор каля Мінтурнаў): старажытнагрэчаскі філосаф-платонік.

Выкладаў філасофію ў Рыме (з 244). Найбольшую вядомасць атрымаў як заснавальнік школы неаплатанізму і аўтар шматлікіх тэкстаў. Яго галоўны твор, «Энеады» («дзевяткі»), быў выдадзены вучнем Парфірыем пасля смерці Плаціна. Адзначаецца, што Плацін быў чалавекам сціплым і часта казаў: «Новага нічога няма, усё ўжо сказана Платонам»[4].

Выхоўваўся ў Аляксандрыі. Удзельнічаў у паходзе Гардзіяна III у Месапатамію. Меў шмат прыхільнікаў у колах арыстакратыі, а яго патронамі былі імператар Галіен і яго жонка Саланіна.

Плацін ніколі не пазіраваў мастакам[5]. Верагоднай выявай, магчыма, з'яўляецца партрэт не-рымляніна аскетычнага віду, вядомы са шматлікіх копій. Гэты партрэт, як і іншы партрэт (аўтарства Картэрыя), мог быць зроблены пасля смерці Плаціна, з вусных апісанняў. Выява на рэльефе саркафагу, відаць, атаясамлецца з ім памылкова[4].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118595164 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 15 кастрычніка 2015.
  2. Plotinus // Project Gutenberg — 1971. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. ca 205-270 Plotin // LIBRIS Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 Хафнер Г. Выдающиеся портреты античности : 337 портретов в слове и образе / Пер. с нем. В. А. Сеферьянц. — М.: Прогресс, 1984. — 311 с.(руск.) 
  5. Паводле паведамлення яго вучня Парфірыя. Хафнер Г. Выдающиеся портреты античности : 337 портретов в слове и образе / Пер. с нем. В. А. Сеферьянц. — М.: Прогресс, 1984. — 311 с.(руск.)