Рафаіл Іванавіч Сяржант

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Рафаіл Іванавіч Сяржант
Род дзейнасці Рэвалюцыйны дзеяч, дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 1 склікання
Дата нараджэння 16 студзеня (28 студзеня) 1897(1897-01-28)
Месца нараджэння м. Гавязна, Слуцкі павет, Мінская губерня
Дата смерці 3 красавіка 1974(1974-04-03) (77 гадоў)
Месца смерці г. Баранавічы, БССР
Партыя
Узнагароды і прэміі

Ордэн ЛенінаОрдэн Айчыннай вайны I ступеніОрдэн Айчыннай вайны 2 ступені

Сяржант Рафаіл Іванавіч (16 студзеня (28 студзеня) 1897, мястэчка Гавязна, Слуцкі павет, Мінская губерня (цяпер в. Вішнявец Стаўбцоўскі раён, Мінская вобласць) — 3 красавіка 1974, г. Баранавічы) — дзеяч рэвалюцыйнага руху ў Заходняй Беларусі, дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 1 склікання.

Біаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Паходзіў з сялян. З 1916 года служыў у арміі. З 1920 года — удзельнік рэвалюцыйнага руху (спачатку ў камсамоле, а з 1925 г. — у КПЗБ). 30 кастрычніка 1925 г. за рэвалюцыйную дзейнасць арыштаваны і прыгавораны надзвычайным судом да пакарання смерцю. У далейшым прыгавор заменены на 15 гадоў турэмнага зняволення, з якіх 10 гадоў ён знаходзіўся ў адзіночнай камеры. Выйшаў на волю ў верасні 1939 г. дзякуючы вызваленню Заходняй Беларусі Чырвонай арміяй. З верасня 1939 г. — на савецкай і гаспадарчай рабоце. У 1949 г. быў абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР 1 склікання. У 1941—1945 гг. добраахвотнікам змагаўся на франтах Вялікай Айчыннай вайны. Пасля вайны працаваў у г. Баранавічы.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Узнагароджаны ордэнамі Леніна, Айчыннай вайны І і ІІ ступені, медалямі.

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

У 1988 годзе адна з новых вулiц горада Баранавіч была названа ў яго гонар з адкрыццём мемарыяльнай мармуровай прамавугольнай у плане светла-шэрага колеру дошкi з надпiсам: «Вулiца носiць iмя актыўнага ўдзельнiка падпольнай барацьбы ў Заходняй Беларусi у 20-30-ыя гг., аднаго з першых прадстаўнiкоў заходнебеларускага народа ў Вярхоўным Савеце СССР у 1940-46 гг., удзельнiка Вялiкай Айчыннай вайны Сяржанта Рафаiла Iванавiча (1897—1974 гг.)»[1].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Революционный путь компартии Западной Белоруссии (Мн., 1966)
  • У суровыя гады падполля (Мн., 1958)
  • Гады выпрабаванняў і мужнасці (Мн., 1973)
  • Янка Брыль Партрэт старэйшага таварыша. Маладосць.1958. № 12. С.120 — 137
Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.