Салітэр (ландшафтны дызайн)

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Салітэр)
Jump to navigation Jump to search

Салітэр (фр.: solitairesolitaire, ад лац.: solitariussolitarius — самотны) — асобна стаячае дрэва (куст) у еўрапейскіх парках. Дызайнерскі прыём, які ўжываецца пры добраўпарадкаванні і азеляненні паркаў, садоў і прыватных уладанняў.

Салітэр у ландшафтным дызайне[правіць | правіць зыходнік]

Дуб-салітэр у сядзібе Вароніна, Ламаносаўскага раёна, Ленінградская вобласць

Для адзіночнай пасадкі выкарыстоўваюцца віды, якія адрозніваюцца дэкаратыўнасцю на працягу цэлага года, святлалюбныя расліны[1]. На вольным прасторы няма неабходнасці канкураваць за сонечнае святло і ваду з іншымі раслінамі. Пры выкарыстанні дрэва ў якасці салітэра, яго крона становіцца шырокай, а само яно мае больш нізкую пасадку. Салітэры з убраннем дробнага дэкаратыўнага лісця або цёмнай афарбоўкі высаджваюць бліжэй да садовых дарожак, альтанак. Салітэры з буйнымі лістамі або светлай лістотай высаджваюць на фоне фасадаў будынкаў, дэкаратыўных агароджаў[2]. Салітэры павінны прыцягваць да сябе ўвагу, дамінаваць у кампазіцыі. Для гэтага вышыня салітэра ў дарослым стане і шырыня паляны павінны суадносіцца як 1:3[3].

У XIX стагоддзі выкарыстоўваўся асаблівы прыём стварэння дэкаратыўных салітэраў. Некалькі дрэў высаджвалі на гранічна малой адлегласці. З гадамі яны зрасталіся, утвараючы «букет» з разыходнымі ў розныя бакі стваламі[4]. Радзей — адно дрэва расшчаплялі, а асобныя часткі яго прымушалі расці ў розныя бакі. Парасонавая, пірамідальная, ніцая, шарападобная, канічная формы былі характэрныя для салітэраў гэтага часу радзей.

Часцей за ўсё ў XVIII—XIX стагоддзях ён высаджваўся насупраць панскага дома сядзібы[5][6]. Як правіла, такім дрэвам быў дуб. З відаў дуба для салітэра выкарыстоўваліся звычайна: дуб звычайны, Quercus mongolica, Quercus phellos, Quercus macrocarpa[7].

Зноскі