Санінкэ (мова)
| Санінкэ | |
|---|---|
| Саманазва | soninkanxaane |
| Краіны | Малі, Сенегал,Гамбія, Кот-д’Івуар, Гвінея |
| Рэгіёны | Заходняя Афрыка |
| Афіцыйны статус |
 Малі,  Маўрытанія,  Сенегал,  Гамбія |
| Агульная колькасць носьбітаў | 3167000 (2024) |
| Класіфікацыя | |
| Катэгорыя | Мовы Афрыкі |
|
Нігера-кангалезская макрасям'я
|
|
| Пісьменнасць | лацінка, арабскае пісьмо |
| Моўныя коды | |
| ISO 639-1 | — |
| ISO 639-2 | snk |
| ISO 639-3 | snk |
| WALS | snn |
| Ethnologue | snk |
| IETF | snk |
| Glottolog | soni1259 |
Санінкэ (саманазва: soninkanxaane) — заходнеафрыканская мова, родная мова народа санінкэ. Агульная колькасць носьбітаў (2024 г.) — 3 167 000 чалавек [1].
Належыць да моўнай сям'і мандэ. Распаўсюджана ў Малі, Сенегале, Гамбіі, Кот-д’Івуар, на поўдні Маўрытаніі, захадзе Гвінеі і ў суседніх краінах. Мае статус нацыянальнай мовы ў Малі, Маўрытаніі, Сенегале і Гамбіі.
Падзяляецца на шэраг рэгіянальных дыялектаў.
Запісы літарамі арабскай мовы сустракаюцца з позняга сярэднявечча. У 1982 г. у Малі афіцыйна прынята арфаграфія на аснове лацінкі.