Скоты

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Скоты — група кельцкіх плямёнаў. Відаць, перасяліліся з кантынента ў Ірландыю не раней 400 г. да н.э. У выніку зліцця з больш старажытным іберыйскім насельніцтвам Ірландыі і іншымі этнічнымі элементамі ўтварылі старажытнаірландскую народнасць. Частка скотаў, перасяліўшыся на тэрыторыю сучаснай Шатландыі (верагодна, каля 500 г. н.э.), стварыла дзяржаву Далрыяду, якая першапачаткова мела тэрыторыю як у Шатландыі, так і ў Ірландыі. Пазней з аб'яднаннем дзяржаў скотаў і піктаў у сярэдзіне IX ст. н.э. нарадзілася дзяржава Альба.

Кароль скотаў Кенет Мак-Алпін аб'яднаў у 843 годзе сваё каралеўства Далрыяду з каралеўствам піктаў і даў новаму каралеўству (а таксама ўсёй поўначы Брытаніі) імя Шатландыя (па імі скотаў, Скатландыя).

У канцы V стагоддзя скоты перайшлі ў хрысціянства. У раннім Сярэднявеччы актыўна ўдзельнічалі ў місіянерскай дзейнасці на еўрапейскім мацерыку.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

  • «Большая советская энциклопедия», 2-е изд., том 39, стр.283.