Станіслаў Бжастоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Станіслаў Бжастоўскі
POL COA Strzemię.svg
Герб «Стрэмя»
Ваявода інфлянцкі
1767 — 1769
Папярэднік: Ян Анджэй Борх
Пераемнік: Юзафат Зыберг
 
Нараджэнне: 2 сакавіка 1733(1733-03-02)
в. Ваўкалата
Смерць: 8 красавіка 1769(1769-04-08) (36 гадоў)
в. Рубяжэвічы
Род: Бжастоўскія
Бацька: Юзаф Бжастоўскі
Маці: Людвіка Садоўская
Жонка: Тэафіла Магдалена Радзівіл[d]
Дзеці: Міхал Геранім
 
Ваенная служба
Званне: палкоўнік
 
Узнагароды:
Ордэн Белага арла
Ордэн Святога Станіслава

Станіслаў Бжастоўскі (2 сакавіка 1733, м. Ваўкалата Ашмянскага павета — 8 красавіка 1769, в. Рубяжэвічы) — вялікалітоўскі дзяржаўны і ваенны дзеяч, ваявода інфлянцкі (1767—1769).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Паходзіў з роду Бжастоўскіх герба «Стрэмя», сын Юзафа Бжастоўскага.

Палкоўнік пяцігорскі, шэф палка булавы вялікай ВКЛ, ваявода інфлянцкі з 1767, староста быстрыцкі, радашковіцкі, прапойскі, маршалак Радамскай канфедэрацыі[1].

Неаднаразова абіраўся на сойм: у 1754 і 1760 ад Ашмянскага павета, у 1761 — ад Пінскага і ў 1762 ад Браслаўскага.

Як прыхільнік Караля Станіслава Радзівіла «Пане Каханку» са зброяй у руках ахоўваў сесію Літоўскага Трыбунала ў 1763, у сувязі з пагрозай інтэрвенцыі расійскіх войск, пакліканых Чартарыйскімі.

Падчас Барскай канфедэрацыі выступіў супраць яе і перайшоў на бок рускіх[1]. За верную службу ўзнагароджаны ордэнам Белага Арла і ордэнам Святога Станіслава.

Быў першым мужам Тэафілы Радзівіл(польск.) бел. і меў з ёю сына Міхала Гераніма.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Бжостовские // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 57. — 737 с.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Polski Słownik Biograficzny. — Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1937. — Т. 3. — С. 56–57. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304032910