Станіслаў Гутэн-Чапскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Станіслаў Гутэн-Чапскі
POL COA Leliwa.svg
Герб «Ляліва»
 
Адукацыя:
Дзейнасць: афіцэр
Нараджэнне: 1779
Смерць: 1844
Род: Чапскія
Бацька: Францішак Станіслаў Гутэн-Чапскі
Маці: Вераніка з Радзівілаў[d]
Жонка: Соф'я Абуховіч[d]
Дзеці: Мар'ян Гутэн-Чапскі[d] і Эдвард Чапскі
 
Узнагароды:

Станіслаў Гутэн-Ча́пскі (1779, г. Нясвіж — 1844, г. Кедайняй) — вайсковы дзеяч.

3 роду Чапскіх, сын холмінскага ваяводы Францішка Станіслава і Веранікі Радзівіл, сястры Пане Каханку.

Вучыўся ў Нясвіжскім езуіцкім і Віленскім піярскім калегіумах.

У 1811 годзе новы нясвіжскі ардынат, кузен Дамінік Радзівіл перадаў яму Кейданы як частку пасагу маці.

У вайну 1812 змагаўся на баку Напалеона як камандзір 22-га пяхотнага палка(польск.) бел., які быў разбіты пад Новым Свержанем і ў Койданаве. Удзельнічаў у Бярэзінскай аперацыі 1812, кампаніі 1813. Эмігрыраваў у Парыж. Вымушаны вярнуцца ў Кейданы з-за пагрозаў царскіх уладаў канфіскаваць маёнткі.

Станіслаў быў жанаты на Сафіі, дачцэ менскага кашталяна Міхала Абуховіча, і меў ад яе трох сыноў. Мацей і Эдвард прымалі ўдзел у паўстанні 1863-64 гадоў, за што былі высланы ў Сібір, а іх маёнткі канфіскаваны.