Станіслаў Ягмін
| Станіслаў Ягмін | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Пелікан | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне | 1796 | ||||||
| Смерць | 1864[1] | ||||||
| Род | Ягміны[d] | ||||||
| Бацька | Каятан Станіслаў Ягмін[d] | ||||||
| Жонка | Паўліна Валовіч[d][1] | ||||||
| Дзеці | Фелікс Станіслававіч Ягмін | ||||||
| Член у | |||||||
| Чын |
|
||||||
Станіслаў Ягмін (польск.: Stanisław Jagmin; 1796[2] — 1864) — дзяржаўны службовец.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Паходзіў са шляхецкага роду Ягмінаў герба «Пелікан». Нарадзіліся ў сям’і Каэтана Станіслава Ягміна і Даміцэлы з Малішэўскіх. Меў братоў Паўла і Фелікса.
Суддзя апеляцыйна-межавага суда Кобрынскага павета. У 1815 — суддзя апеляцыйна-межавага суда Гродзенскай губерні. У 1817 — прысяжны 2-га дэпартамента Гродзенскага галоўнага суда. У 1819—1821 — асэсар Гродзенскага галоўнага суда. У 1823 г. — маршалак кобрынскі. У 1832 — камер-юнкер імператарскага двара. У 1835 — сябра Брэсцкага камітэта да спраў апісання грамадзянскай нерухомасці[3].
Сябра масонскай ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне, масон 1-й ст. у 1819, 3-й ст. — у 1821[3].
Сям’я
[правіць | правіць зыходнік]У шлюбе з графіняй Паўлінай з Валовічаў, дачкой Казіміра Валовіча і Марыі з Фёлькерзамбаў.
Зноскі
- 1 2 Wołłowiczowie herbu Bogorya // Złota księga szlachty polskiej. Rocznik XI / пад рэд. T. Żychliński — Poznań: Franciszek Chocieszyński, 1889. — С. 270. — 357 с.
- ↑ у 1821 г. меў 26 гадоў
- 1 2 Швед, В. В. Ягмін Станіслаў // Масоны і ложы на землях Беларусі (канец XVIII — першая чвэрць XIX ст.) : біябібліягр. слоўн.. — Гродна: ГрДУ, 2007. — 275 с. — ISBN 978-985-417-866-0.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Швед, В. В. Ягмін Станіслаў // Масоны і ложы на землях Беларусі (канец XVIII — першая чвэрць XIX ст.) : біябібліягр. слоўн.. — Гродна: ГрДУ, 2007. — 275 с. — ISBN 978-985-417-866-0.