Странцыяніт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Странцыяніт
Strontianite-283290.jpg
Формула SrCO3
Сінгонія Рамбічная (планаксіяльная)
Колер Бясколерны, зелянявы, шэры, жаўтлявы
Колер рысы Белая
Бляск Шкляны
Празрыстасць Празрысты, які прасвечвае
Цвёрдасць 3,5
Спайнасць Добрая па {110}
Шчыльнасць 3,78 г/см³

Странцыяні́т[1] — мінерал класа карбанатаў, карбанат стронцыю SrCO3. Утрымлівае да 70,2 % аксіду стронцыю, прымешкі аксідаў кальцыю, барыю, свінцу[1]. Мінерал, а пасля і стронцый, атрымаў сваю назву ў гонар вёскі Странтыян (Лахабер, Шатландыя), дзе і быў упершыню выяўлены ў свінцовых рудніках ў 1790 (1787[2]) годзе.

Бясколерныя снежна-белыя (радзей з зеленаватым, жаўтаватым, шараватым адценнем)[1] празрыстыя ігольчастыя крышталі, прамяністыя агрэгаты. Цвёрдасць 3,5—4[2]. Шчыльнасць 3600—3800 кг/м³.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 БелЭн, 2001
  2. 2,0 2,1 Стронцианит // Большая советская энциклопедия : ([в 30 т.]) / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд.. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.(руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]