Перайсці да зместу

Таран дубільны

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Таран дубільны
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Polygonum coriarium Grig., 1933

Сінонімы

Сістэматыка
на Віківідах

Пошук выяў
на Вікісховішчы
EOL  2904111
IPNI  695594-1
TPL  tro-26000069

Тара́н дубі́льны[1][2], драсён дубільны[1][2] (Polygonum coriarium) — від кветкавых раслін роду Драсён (Polygonum) сямейства Драсёнавыя (Polygonaceae).

Шматгадовая травяністая расліна вышынёй да 2 м. Мае шмат разгалінаваных, голых або апушанае сцяблоў, добра развітую каранёвую сістэму. Лісце яйцападобнае або яйцападобна-ланцэтнае даўжынёй 8—14 см[2], з кароткімі чаранкамі, часам апушанае знізу. Кветкі невялікія, з пяццю пялёсткамі, белага колеру, у мяцёлчатых суквеццях, з прыемным пахам. Плод — арэшак.

Расце ў лясах і на горных лугах Сярэдняй Азіі. Інтрадукаваны ў Цэнтральным батанічным садзе НАН Беларусі.

Гаспадарчае значэнне

[правіць | правіць зыходнік]

Дубільная, кармавая і меданосная расліна. У каранях маецца 15—30 % дубільных рэчываў[1].

  • Тара́н дубі́льны, драсён дубільны // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 434. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0251-2 (т. 15).
  • Бірукова Л. Р. Тара́н дубі́льны, драсён дубільны // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 5. Стаўраструм — Яшчур / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1986. — С. 82. — 583 с., іл. — 10 000 экз.
  • Губанов И. А., Киселёва К. В., Новиков В. С., Тихомиров В. Н. Семейство Polygonaceae — Гречиховые // Иллюстрированный определитель растений Средней России. В 3-х томах. — М.: Т-во науч. изд. КМК, Ин-т технолог. иссл, 2003. — Т. 2. Покрытосеменные (двудольные: раздельнолепестные). — С. 7—8, 46—80. — ISBN 9-87317-128-9.
  • Таран дубильный // Сельскохозяйственный энциклопедический словарь / Редкол.: В. К. Месяц (гл. ред.) и др.. — М.: Советская энциклопедия, 1989. — С. 532. — 656 с. — 100 000 экз. (руск.)
  • Тара́н / Кирпичников М. Э. // Т. 25. Струнино — Тихорецк. — М. : Советская энциклопедия, 1976. — С. 273. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.)