Томас Карлайл

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Томас Карлайл
Thomas Carlyle
Thomas Carlyle lm.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

4 снежня 1795(1795-12-04)[1][2][3][4][5]

Месца нараджэння:

Ecclefechan[d], Дамфрыс-энд-Галаўэй[d], Шатландыя, Каралеўства Вялікабрытанія

Дата смерці:

5 лютага 1881(1881-02-05)[1][2][3][4][5] (85 гадоў)

Месца смерці:

Лондан, Англія, Злучанае каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі[6]

Грамадзянства:

Flag of the United Kingdom.svg Злучанае каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі

Жонка:

Jane Welsh Carlyle[d]

Альма-матар:

Эдынбургскі ўніверсітэт

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

мовазнавец, гісторык літаратуры, гісторык, перакладчык, матэматык, філосаф, эсэіст, пісьменнік, літаратурны крытык, раманіст

Мова твораў:

англійская мова[7]

Узнагароды:
Ордэн за заслугі ў мастацтве і навуцы
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Томас Карлайл (англ.: Thomas Carlyle; 4 снежня 1795, Эклефехан — 5 лютага 1881, Лондан) — брытанскі пісьменнік, гісторык і філосаф шатландскага паходжання, аўтар шматтомных сачыненняў «Французская рэвалюцыя» (1837), «Героі, шанаванне герояў і гераічнае ў гісторыі» (1841), «Гісторыя жыцця Фрыдрыха II Прускага» (18581865). Вызнаваў рамантычны «культ герояў» — выключных асоб накшталт Напалеона, якія сваімі ўчынкамі здзяйсняюць боскае наканаванне і рухаюць чалавецтва наперад, узвышаючыся над натоўпам абмежаваных абывацеляў. Вядомы таксама як адзін з бліскучых стылістаў віктарыянскай эпохі.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 MacTutor History of Mathematics archive Праверана 22 жніўня 2017.
  3. 3,0 3,1 Thomas Carlyle // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 Thomas Carlyle // SNAC Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. 5,0 5,1 Thomas Carlyle // Nationalencyklopedin — 1999. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  6. Карлейль Томас // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  7. 7,0 7,1 http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb120243835 Праверана 10 кастрычніка 2015.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Wells, John. (1991). Rude Words: a discursive history of the London Library. London: Macmillan. ISBN 0333475194. 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]