Перайсці да зместу

Трайгі (Астравецкі раён)

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(Пасля перасылкі з Трайгі, Астравецкі раён)
Вёска
Трайгі
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Насельніцтва
  • 19 чал. (2009)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1591
Аўтамабільны код
4
Трайгі (Беларусь)
Трайгі
Трайгі
Трайгі (Гродзенская вобласць)
Трайгі
Трайгі

Трайгі́[1] (трансліт.: Trajhi, руск.: Трайги) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гудагайскага сельсавета.

Да 26 чэрвеня 1965 года вёска знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Астравецкага пассавета[2], да 11 лютага 1972 года ўваходзіла ў склад Ізабелінскага сельсавета[3], да 17 лістапада 1986 года — у склад Астравецкага сельсавета[4].

Ва ўжытку літоўскамоўных аўтахтонных жыхароўTreigiai[5]. Літоўскае прозвішча Treigys ад treigys "траццяк; жывёла трохгадоў"[6]. Тапанімічны аналаг у рэгіёне — Траццякі.

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9 (DJVU).
  2. Рашэнне выканкома Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 26 чэрвеня 1965 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1965, № 30 (1110).
  3. Рашэнне выканаўчага камітэта Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 11 лютага 1972 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1972, № 8 (1346).
  4. Рашэнне выканкома Гродзенскага абласнога Савета народных дэпутатаў ад 17 лістапада 1986 г. // Збор законаў Беларускай ССР, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1987, № 3 (1881).
  5. Kazimieras Garšva. Gudijos Astravo rajono vietovardžiai ir pavardės [Тапонімы і прозвішчы Астравецкага раёна Беларусі] // Gimtasai kraštas. 2017, t. 13. C. 26.
  6. Lietuvių pavardžių žodynas. L-Ž. Vilnius, 1989. C. 1064.