Уладзімір Генадзевіч Спрынджук

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Генадзевіч Спрынджук
Дата нараджэння 22 ліпеня 1936(1936-07-22)[1]
Месца нараджэння
Дата смерці 26 ліпеня 1987(1987-07-26)[1] (51 год)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці матэматык
Навуковая сфера тэорыя лікаў
Навуковая ступень доктар фізіка-матэматычных навук
Навуковае званне прафесар, акадэмік НАНБ
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Ё. Кубілюс,
Ю. У. Ліннік
Вядомы як Аўтар доказу праблемы Малера
Commons-logo.svg Уладзімір Генадзевіч Спрынджук на Вікісховішчы
У. Г. Спрынджук (злева) і А. Б. Шыдлоўскі, 1974

Уладзімір Генадзевіч Спрынджук (22 ліпеня 1936, Мінск — 26 ліпеня 1987) — беларускі савецкі матэматык, спецыяліст у тэорыі лікаў. Даказаў гіпотэзу Малера[de], звязаную з класіфікацыяй рэчаісных лікаў.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1954 годзе Спрыджук паступіў у Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, а ў 1959 годзе ў аспірантуру ў Віленскім універсітэце пад навуковым кіраўніцтвам Ёнаса Кубілюса[ru]. У 1963 годзе яму была прысуджана ступень кандыдата навук (Метрычныя тэарэмы аб дыяфантавых прыбліжэннях алгебраічнымі лікамі абмежаванай ступені), а ў 1965 годзе ён атрымаў ступень доктара ў Пецярбургскім дзяржаўным універсітэце (за работу Праблема Малера ў метрычнай тэорыі лікаў). У 1969 годзе ён стаў прафесарам і ўзначаліў аддзел тэорыі лікаў у Інстытуце матэматыкі Беларускай Акадэміі навук у Мінску. У 1965—1971 гг. таксама выкладаў у БДУ. Акрамя таго, ён выступаў з навуковымі дакладамі і лекцыямі ў Парыжскім універсітэце, Польскай і Славацкай акадэміі навук.

Спрынджук займаўся дыяфантавымі прыбліжэннямі[en], дыяфантавымі ўраўненнямі[en] (г.зн. рашэнне алгебраічных ураўненняў у цэлых ліках) і трансцэндэнтнымі лікамі. Ужо ў студэнцкія гады ён апублікаваў сваю першую працу, у якой рашыў задачу Хінчына[ru], з якім ён па гэтым пытанні нават перапісваўся. На выбар Спрынджуком напрамку даследаванняў таксама істотна паўплываў ленінградскі тэарэтык-лікавік Ю. У. Ліннік, у якога Спрынджук абараняў доктарскую. Спрынджуковы работы сярэдзіны 1960-х гг. разам з тагачаснымі працамі Вольфганга Шмідта[de] леглі ў аснову метрычнай тэорыі дыяфантавых прыбліжэнняў. У 1965 годзе ён даказаў гіпотэзу Малера, што амаль усе рэчаісныя лікі з’яўляюцца S-лікамі (па класіфікацыі Малера) тыпу 1. На той час Малеру ўжо было вядома, што амаль усе рэчаісныя лікі з’яўляюцца S-лікамі. Спрынджук жа сваім вынікам істотна ўзмацніў гэта сцвярджэнне.

Спрынджук быў абраны з 1969 года членам-карэспандэнтам, а з 1986 года акадэмікам Беларускай акадэміі навук. З 1970 года ён уваходзіў у рэдкалегію часопіса Acta Arithmetica[de]. У 1970 Спрынджук быў запрошаным дакладчыкам на Міжнародным кангрэсе матэматыкаў[en] у Ніцы (New applications of analytic and p-adic methods in diophantine approximations).

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Проблема Малера в метрической теории чисел. Мн.: Наука и техника, 1967.
    Перакл. на англ. мову: Mahler’s Problem in metric number theory. American Mathematical Society 1969.
  • Метрическая теория диофантовых приближений. М.: Наука, 1977.
    Перакл. на англ. мову: Metric theory of Diophantine approximations. Winston and Sons, Washington D.C. 1979.
  • Теорема Гильберта о неприводимости и рациональные точки на алгебраических кривых // Докл. АН СССР. 1979. Т.247, № 2.
  • Классические диофантовы уравнения от двух неизвестных. М.: Наука,1982.
    Перакл. на англ. мову: Classical Diophantine Equations. Springer, Lecture Notes in Mathematics Band 1559, 1993.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]