Францішак Рысінскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Францішак Рысінскі
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 1749
Дата смерці: каля 1830
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: паэт, сатырык
Мова твораў: беларуская

Францішак Рысінкі (1749 — каля 1830) — паэт-сатырык.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Паводле адных звестак, паходзіў са шляхты Віцебскага павета, паводле іншых, яго род быў з Украіны. У пач. 19 ст. старшыня Палаты цывільнага суда ў Віцебску.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Пісаў на польскай і, паводле сучаснікаў, беларускай і рускай мовах. Аўтар эпіграм, іранічна-філасофскіх і гумарыстычных вершаў, вельмі папулярных у свой час, у т.л. прысвечаныя пэўным асобам, але пры жыцці аўтара яны не друкаваліся. Творы вылучаюцца дасціпнасцю, камізмам, грубаватым гумарам. Сярод папулярных яго вершаў «Хіба прашу я дажджу…», «Пан Дамінік…», «Роздум пасля страты закладзенага маёнтка».

Творы Ф. Рысінскага распаўсюджваліся на Віцебшчыне ў спісах, завучваліся на памяць. Некаторыя з гэтых запісаў трапілі ў архіў Ф. Карпінскага, частку сабраў маршалак Полацкага павета С. Грабніцкі. Верагодна, аўтарству Ф. Рысінскага належаць шырокавядомыя ў Падзвінні беларуска-польскія макаранічныя вершаваныя мініяцюры «Лямант закаханага» («Залёты аднаго гайдука да прачкі», «Плач пакінутага каханай») і «За пекнай паненкай аж душа сумуе», якія ўзнавіў па памяці і выдаў у кнізе «Беларусь» (Парыж, 1840) А. Рыпінскі.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Кісялёў Г. Францішак Рысінскі — паэт і памешчык [1749-1830] // Постаці: [Новыя біягр. звесткі вялікіх продкаў] // Спадчына. — Мн:, 1992. № 5, 6.