Цытазін

Цытазін
Агульныя
Сістэматычнае найменне	4-амінапірымідзін-2(1H)-он
Традыцыйныя назвы	2-оксі-4-амінапірымідзін
Хім. формула	C4H5N3O
Фізічныя ўласцівасці
Малярная маса	111,102 г/моль
Шчыльнасць	1.6 г/см³
Тэрмічныя ўласцівасці
Тэмпература плаўлення	320—325 °C (разбураецца) °C
Класіфікацыя
Рэг. нумар CAS	71-30-7
PubChem	597
Рэг. нумар EINECS	200-749-5
SMILES	NC1=NC(NC=C1)=O
ChemSpider	577

Цытазі́н (2-оксі-4-амінапірымідзін) — пірымідзінавая азоцістая аснова. Змяшчаецца ва ўсіх жывых арганізмах у саставе нуклеінавых кіслот (ДНК і РНК).

Крышталічнае рэчыва белага колеру, t_пл ~ 320 °C, добра раствараецца ў шчолачах, дрэнна ў халоднай вадзе; слабая аснова.

Малекула цытазіна мае плоскую канфігурацыю. У ДНК утварае за кошт 3 вадародных сувязей камплементарную пару з гуанінам.

Вядомы мінорныя асновы цытазіна — 5-метылцытазін (выяўлены ў саставе ДНК вышэйшых раслін і некаторых бактэрый) і 5-оксіметылцытазін (у некаторых штамах фагаў кішэчнай палачкі). Зыходныя рэчывы для біясінтэзу цытазіна — аспарагінавая кіслата і карбамаілфасфат, які сінтэзуецца з двухвокісу вугляроду і аміяку з удзелам АТФ.

Літаратура

• Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 17: Хвінявічы — Шчытні / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2003. — Т. 17. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0279-2 (т. 17).