Шарль Эжэн дэ Фуко

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Шарль Эжэн дэ Фуко
Charles Eugène de Foucauld de Ponbriand
Charles de Foucauld.jpg
Імя пры нараджэнні:

Charles Eugène de Foucauld de Pontbriand

Род дзейнасці:

ксёндз[d], падарожнік-даследчык[d], афіцэр, філолаг[d], місіянер, географ[d], мовазнавец[d] і religious servant[d]

Дата нараджэння:

15 верасня 1858(1858-09-15)[1][2]

Месца нараджэння:

Страсбург, Рэйн Ніжні, Эльзас, Францыя[1]

Грамадзянства:

Сцяг Францыі

Дата смерці:

1 снежня 1916(1916-12-01)[1][2] (58 гадоў)

Месца смерці:

Tamanrasset[d], Tamanrasset District[d], Правінцыя Таманрасет, Алжыр

Бацька:

Édouard de Foucauld de Pontbriand[d]

Маці:

Élisabeth Beaudet de Morlet[d]

Аўтограф:

De Foucauld's signature.jpg

Commons-logo.svg Шарль Эжэн дэ Фуко на Вікісховішчы

Шарль Эжэн дэ Фуко (фр.: Charles Eugène de Foucauld de Ponbriand; 15 верасня 1858, Страсбур — 1 снежня 1916) — манах-трапіст, пустэльнік, даследчык Афрыкі. Рымска-каталіцкая царква прылічыла Шарля дэ Фуко да ліку блажэнных.

У 1883—1884 гг. выдаючы сябе за яўрэя-гандляра ў адзіночку падарожнічаў па паўднёвым Марока, перайшоў горы Атлас і далей вандраваў па Алжырскай Сахары.

Пазней Фуко уступіў у ордэн трапістаў і атрымаў дазвол прапаведаваць у Сахары сярод туарэгаў нагор'я Ахагар. Больш за 16 гадоў ён там жыў як мясцовы жыхар і займаўся вывучэннем звычаяў і нораваў туарэгаў, якіх спрабаваў звярнуць ў хрысціянства. Частка з іх пачытала Фуко як «вялікага марабута».

Фуко загінуў 1 снежня 1916 года ў час паўстання туарэгаў, пахаваны ў аазісе Аль-Джулія ў Алжыры.

Фуко напісаў кнігу «Reconnaissance au Maroc», акрамя таго вядомыя яго працы па лінгвістыцы і паэзіі туарэгаў.

  1. 1,0 1,1 1,2 Record #118534521 // Общий нормативный контроль — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr: open data platform — 2011.