Шарль Эжэн дэ Фуко

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Шарль Эжэн дэ Фуко
Charles Eugène de Foucauld de Ponbriand
Charles de Foucauld.jpg
Род дзейнасці:

Ксёндз, падарожнік-даследчык, афіцэр, філолаг і Місіянерства

Дата нараджэння:

15 верасня 1858({{padleft:1858|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})

Месца нараджэння:

Страсбург, Францыя

Грамадзянства:

Сцяг Францыі

Дата смерці:

1916({{padleft:1916|4|0}})

Месца смерці:

Алжыр

Аўтограф:

De Foucauld's signature.jpg

Шарль Эжэн дэ Фуко на Вікісховішчы

Шарль Эжэн дэ Фуко (фр.: Charles Eugène de Foucauld de Ponbriand; 15 верасня 1858, Страсбург — 1 снежня 1916) — манах-трапіст, пустэльнік, даследчык Афрыкі. Рымска-каталіцкая царква прылічыла Шарля дэ Фуко да ліку блажэнных.

У 1883—1884 гг. выдаючы сябе за яўрэя-гандляра ў адзіночку падарожнічаў па паўднёвым Марока, перайшоў горы Атлас і далей вандраваў па Алжырскай Сахары.

Пазней Фуко уступіў у ордэн трапістаў і атрымаў дазвол прапаведаваць у Сахары сярод туарэгаў нагор'я Ахагар. Больш за 16 гадоў ён там жыў як мясцовы жыхар і займаўся вывучэннем звычаяў і нораваў туарэгаў, якіх спрабаваў звярнуць ў хрысціянства. Частка з іх пачытала Фуко як «вялікага марабута».

Фуко загінуў 1 снежня 1916 года ў час паўстання туарэгаў, пахаваны ў аазісе Аль-Джулія ў Алжыры.

Фуко напісаў кнігу «Reconnaissance au Maroc», акрамя таго вядомыя яго працы па лінгвістыцы і паэзіі туарэгаў.