Эдуард Фрэдэрык Ліндлі Вуд Галіфакс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Эдуард Вуд, 1-ы граф Галіфакс
Edward Frederick Lindley Wood, 1st Earl of Halifax
Lord Irwin on TIME Magazine, April 12, 1926.jpg
на вокладцы часопіса «Тайм» ад 12.04.1926
Сцяг20-ы віцэ-кароль Індыі
3 красавіка 1926 — 18 красавіка 1931
Манарх Георг V
Папярэднік Руфус Айзекс, 1-ы маркіз Рэдзінг
Пераемнік Фрымен Фрымен-Томас

Нараджэнне 16 красавіка 1881(1881-04-16)
Смерць 23 снежня 1959(1959-12-23) (78 гадоў)
Бацька Чарльз Ліндлі Вуд, 2-гі віконт
Маці Lady Agnes Courtenay[d][2]
Жонка Lady Dorothy Onslow[d][3]
Дзеці Charles Wood, 2nd Earl of Halifax[d][4], Richard Wood, Baron Holderness[d][2], Lady Anne Wood[d][2], Mary Wood[d][2] і Francis Wood[d][2]
Веравызнанне англіканства
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць палітык, дыпламат
Месца працы
Род войскаў Брытанская армія[d][4]
Бітвы
Узнагароды
Лагатып Вікісховішча Эдуард Фрэдэрык Ліндлі Вуд Галіфакс на Вікісховішчы

Эдуард Вуд, з 1944 1-й граф Галіфакс (англ.: Edward Frederick Lindley Wood, 1st Earl of Halifax; 16 красавіка 1881- 23 снежня 1959) — англійскі палітык, адзін з лідараў кансерватараў. У 1925 яму быў прысвоены тытул барон Ірвін, у 1934 — віконт Галіфакс, у 1944 — граф Галіфакс.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Эдуард Вуд быў унукам дзяржсакратара па справах Індыі Чарльза Вуда. У 1925—1930 лорд Ірвін быў генерал-губернатарам і віцэ-каралём Індыі. Імкнуўся замацаваць за ёй статус дамініёна, процідзейнічаў руху за незалежнасць. У 1930 г. пасадзіў у турму Махатму Гандзі, калі той правёў 200-мільны (321,8 км) «саляны паход» у знак пратэсту супраць брытанскай манаполіі на продаж солі. Затым быў прыхільнікам прымірэння — спробаў Невіла Чэмберлена задаволіць патрабаванні дзяржаў восі. Лорд Галіфакс быў міністрам замежных спраў у яго кансерватыўным кабінеце ў 1938—1940 гг., пасля таго як Энтані Ідэн падаў у адстаўку з-за нежадання ісці на перамовы з еўрапейскімі дыктатарамі. Пагадзіўся на далучэнне да нацысцкай Германіі Аўстрыі ў 1938 г. (аншлюс) і на акупацыю Гітлерам часткі Чэхаславакіі паводле Мюнхенскага пагаднення.

Адмовіўся ад запрашэння прыехаць на перамовы ў Маскву, перададзенага савецкім кіраўніцтвам праз пасла І. М. Майскага 12 чэрвеня 1939 г. Падчас Другой сусветнай вайны быў паслом у ЗША.


Папярэднік:
Філіп Кер
Пасол Вялікабрытаніі ў ЗША
1940—1946
Пераемнік:
Арчыбальд Кларк Кер
  1. Lord Halifax Dies of Chest IllnessCardiff: Reach plc, 1959. — Iss. 28150. — P. 3.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Lundy D. R. The Peerage
  3. (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Oxford Dictionary of National Biography / C. MatthewOxford: OUP, 2004.
  5. Mackie, Colin British Diplomatic Directory (1820-2005)Форын Офіс.