Эміль Гімэ

Эміль Гімэ
фр.: Émile Guimet
дырэктар музея[d] 1889 — 12 кастрычніка 1918
Пераемнік	Alexandre Moret[d]
дырэктар музея[d] 1879 — 1889
Нараджэнне	2 чэрвеня 1836(1836-06-02)[…] Ліён, дэпартамент Рона, рэгіён Рона — Альпы, Метраполія Францыі, Францыя
Смерць	12 кастрычніка 1918(1918-10-12)[…] (82 гады) Fleurieu-sur-Saône[d], canton of Neuville-sur-Saône[d], Ліён, раён Рона[d], Францыя
Месца пахавання	могілкі Луаса[d]
Імя пры нараджэнні	фр.: Émile Étienne Guimet
Бацька	Жан-Батыст Гімэ
Маці	Zélie Bidault[d]
Дзеці	Jean Guimet[d]
Грамадзянства	Францыя
Член у	Ліёнская акадэмія[d] (12 кастрычніка 1918) Акадэмія надпісаў і прыгожай славеснасці[d] Académie des sciences, arts et belles-lettres de Caen[d]
Узнагароды
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Эміль Эцьен Гімэ (фр.: Émile Étienne Guimet; 26 чэрвеня 1836 — 12 жніўня 1918) — французскі прамысловец і падарожнік, збіральнік калекцый азіяцкага мастацтва, заснавальнік першага музея гісторыі рэлігій.

Біяграфія

Нарадзіліся ў Ліёне. Атрымаў у спадчыну ад бацькі, Жана-Батыста Гімэ, фабрыку па вытворчасці сінтэтычнага ультрамарыну і ў 1865 годзе стаў яе дырэктарам. У 1879 годзе ў Ліёне заснаваў Музей Гімэ, у аснову якога пакладзена частка калекцыі Гімэ. У 1878 годзе прадставіў частку сваёй калекцыі на Сусветнай выстаўцы ў Парыжы. У 1885 годзе перадае самыя каштоўныя прадметы сваёй калекцыі ва ўласнасць французскай дзяржавы, а ў 1889 годзе пераводзіць музей у Парыж. Музей Гімэ валодае самай вялікай калекцыяй твораў азіяцкіх аўтараў, размешчанай па-за тэрыторыяй Азіі.

Эміль Гімэ вывучаў рэлігіі Далёкага Усходу, і ў яго музеі многія экспанаты ставяцца да рэлігійных культаў Японіі, Кітая, Старажытнага Егіпта, Грэцыі і Рыма.

У 1900 годзе абраны віцэ-прэзідэнтам французска-японскага таварыства Парыжа.

Асноўныя творы

• Guimet E. Croquis égyptiens: journal d’un touriste, 1867.
• Guimet E. Huit jours aux Indes, 1868.
• Guimet E. Arabes et Kabyles, pasteurs et agriculteurs, 1873.
• Guimet E. Bonjour Kanagawa, 1876.
• Guimet E. Rapport du Ministre de l’instruction publique et des beaux-arts sur la mission scientifique de M. Guimet dans l’Extrème Orient, 1877.
• Guimet E. Lettres sur l’Algerie, 1877.
• Guimet E. Promenades japonaises: Tokio — Nikko, 1880.
• Guimet E. Tai-Tsoung, 1894. Опера пра жыццё кітайскага імператара Тай-цзуна з дынастыі Тан.

Літаратура

• Чубинская Н. В. Первый музей истории религий во Франции — музей Гиме / Труды Государственного музея истории религии. Вып. 11. СПб., 2011. С. 156.
• Jastrow M. The Study of Religion. London, 1902. P. 380—394; 397.