Яўген Аляксандравіч Чычваркін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Яўген Аляксандравіч Чычваркін
Евгений Александрович Чичваркин
Партрэт
Род дзейнасці: бізнесмэн, палітык, прадпрымальнік
Дата нараджэння: 10 верасня 1974(1974-09-10) (45 гадоў)
Месца нараджэння:
Грамадзянства: Flag of Russia.svg Расія
Бацька: Аляксандр Аляксандравіч
Маці: Людміла Генадзеўна
Жонка: Антаніна Аляксандроўна
Дзеці: Яраслаў, Марта
Альма-матар:
Партыя:
Яўген Аляксандравіч Чычваркін на Вікісховішчы

Яўге́н Алякса́ндравіч Чычва́ркін (10 верасня 1974, Ленінград) — расійскі мільянер, прадпрымальнік, засноўнік і былы саўладальнік сеткі салонаў сотавай сувязі «Евросеть», некаторы час лідар маскоўскага аддзялення апазіцыйнай партыі «Саюз правых сіл». Палітычны эмігрант[1]. З канца 2008 года пражывае ў Вялікабрытаніі, дзе заснаваў вінны магазін «Hedonism Wines»[2].

У кастрычніку 2011 года Яўген Чычваркін быў адзначаны Анастасіяй Жохавай, рэдактарам рускай версіі часопіса «Форбс» як адзін з 9 самых незвычайных расійскіх бізнесменаў — дзівакоў і эксцэнтрыкаў[3].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Яўген Чычваркін нарадзіўся 10 верасня 1974 года. Паводле ўласнага прызнання[4] «фізічна з’явіўся на свет» у Ленінградзе. Большасць крыніц паказвае горадам нараджэння Маскву[5][6] (прамая цытата Чычваркіна: «Фармальна я з’явіўся на свет у Ленінградзе, а зарэгістраваны ў Маскве (мама — ленінградка, тата — масквіч)»[7]). Яго бацька працаваў грамадзянскім лётчыкам, а маці — інжынерам-эканамістам у Міністэрстве знешняга гандлю СССР (пазней у Міністэрстве прамысловасці і гандлю[6]). Кажучы аб этнічных каранях, Чычваркін паказваў, што яго прапрадзед быў мокша[8].

Пасля заканчэння маскоўскай школы № 28[9] у 1991 годзе Чычваркін паступіў у Дзяржаўную акадэмію кіравання, якую скончыў у 1996 годзе, атрымаўшы дыплом па спецыяльнасці «Эканоміка кіравання на аўтатранспарце» [5][6]. У гэты ж час займаўся гандлем на рэчавых рынках[5].

З 1996 па 1998 год вучыўся ў аспірантуры акадэміі[5].

2 красавіка 1997 года разам з сябрам Цімурам Арцем’евым стварыў кампанію «Евросеть», якая пасля стала найбуйнейшым расійскім сотавым рытэйлерам[5][6][10].

Чычваркін на Прэміі Рунэта-2008

2 верасня 2008 года супрацоўнікі праваахоўных органаў правялі ператрус у цэнтральным офісе кампаніі «Евросеть», які быў звязаны з расследаваннем справы аб выкраданні ў 2003 годзе былога экспедытара кампаніі «Евросеть» Андрэя Уласкіна, якога схапіла служба бяспекі кампаніі падчас крадзяжоў сотавых тэлефонаў[11]. 22 верасня 2008 разам з Цімурам Арцем’евым падпісаў пагадненне аб продажы 100 % кампаніі «Евросеть» інвестыцыйнай кампаніі ANN, якую ўзначальваў прадпрымальнікам Аляксандрам Мамутам[12][13]. 24 кастрычніка 50 % мінус адна акцыя кампаніі «Евросеть» былі набытыя ў кампаніі ANN кампаніяй «Вымпел-Коммуникации»[14]. Здзелка па продажы была завершана 3 лютага 2011 года[15].

У 2008 годзе выступіў у падтрымку Уладзіміра Пуціна і Дзмітрыя Мядзведзева[16].

16 лістапада 2008 года Чычваркін ўзначаліў яшчэ незарэгістраванае Маскоўскае гарадское аддзяленне партыі «Правая справа»[17]. Таксама ён быў прызначаны адказным за брэндынг партыі[18].

20 лістапада 2008 года стала вядома аб тым, што Чычваркін пакінуў пасаду старшыні савета дырэктараў кампаніі «Евросеть»[19].

Да свайго ад’езду з краіны жыў на Рублёўцы ў Жукаўцы. 22 снежня 2008 года вылецеў у Лондан[20]. У студзені 2009 года Следчы камітэт пры пракуратуры Расійскай Федэрацыі распачаў у дачыненні да Чычваркіна крымінальную справу.

2 сакавіка 2010 года заявіў аб тым, што просіць больш не асацыяваць яго з партыяй «Правая справа», так як працаваць у праекце з-за мяжы не атрымліваецца[21].

3 красавіка 2010 года 60-гадовую маці Чычваркіна, Людмілу, знайшлідома мёртвай. Згодна з папярэднім заключэннем судмедэкспертаў, Чычваркіна ўпала і ўдарылася аб край стала скронню[22], аднак Яўген Чычваркін лічыць, што гэта было забойства[23].

11 мая 2010 года ў сваім блогу ў праекце «Сноб» апублікаваў зварот да прэзідэнта Расіі Дзмітрыя Мядзведзева, у якім зноў абвінаваціў МУС Расіі ў запалохванні і вымагальніцтве ў яго грошай за продаж кампаніі «Евросеть» у 2008 годзе, а таксама абвінаваціў пэнітэнцыярную сістэму ў змесце зняволеных у нечалавечых умовах — у былога кіраўніка службы бяспекі кампаніі «Евросеть» Барыса Левіна за час зняволення з 2008 года выявілі гепатыт C[24].

30 мая 2010 года падчас мітынгу «Маскоўскае чаяванне»[25], які праводзіўся Лібертарыянскай партыяй Расіі, была арганізавана тэлефонная прамая лінія з Чычваркіным, падчас якой ён падтрымаў акцыю ў абарону свабоднай эканомікі[26].

31 жніўня 2010 года Чычваркін прыняў удзел у мітынгу ў абарону 31-га артыкулу Канстытуцыі РФ перад будынкам расійскага пасольства ў Лондане[27].

У студзені 2011 года Следчы камітэт Расійскай Федэрацыі спыніў крымінальную справу ў дачыненні да Чычваркіна. Тым не менш, Чычваркін заявіў, што асцерагаецца вяртацца ў Расію з-за магчымасці новых пераследаў[28].

З сакавіка 2012 года разам са сваім сябрам Цімурам Арцем’евым у Лондане адкрывае вінны бізнес «Hedonism Drinks Ltd», дзе Цімур з’яўляецца ўладальнікам кампаніі, а Чычваркін выступае асноўным інвестарам[29][30].

У канцы 2012 года заявіў, што, магчыма, вернецца ў Расію «праз 5—6 гадоў»[31]. Сваё вяртанне ў Расію Чычваркін дапускае толькі ў выпадку змены дзеючага рэжыму[30].

З’яўляўся прыхільнікам украінскага Еўрамайдана. Пасля змены ўлады ва Украіне ў 2014 годзе, Чычваркін звяртаўся да Прэзідэнта Украіны Пятра Парашэнкі з просьбай ўключыць яго ў «каманду рэфарматараў». Паслядоўны крытык Прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна, палітыкі Расіі ў дачыненні да Украіны і анексіі Крыма.

7 ліпеня 2015 года сустрэўся з прэм’ер-міністрам Украіны Арсеніем Яцанюком, пасля чаго ў СМІ з’явіліся паведамленні аб яго магчымым прызначэнні кіраўніком Укрнафты[32][33], але гэта не адбылося[34].

Крымінальны пераслед[правіць | правіць зыходнік]

14 студзеня 2009 года следства вынесла пастанову аб прыцягненні Яўгена Чычваркіна ў якасці абвінавачанага. Яму інкрымінавалі частку 3 артыкула 126 (выкраданне чалавека) і пункты «а», «б» часткі 3 артыкула 163 (вымагальніцтва) Крымінальнага кодэкса. У канцы снежня-пачатку студзеня Чычваркін некалькі разоў накіроўваліся позвы з выклікам на допыт, але паколькі звязацца з ім следства не змагло, яго абвінавацілі завочна. Пасля гэтага ён быў абвешчаны ў федэральны вышук[35].

28 студзеня 2009 года Басманны раённы суд горада Масквы санкцыянаваў завочны арышт Чычваркіна[36]. 2 сакавіка судовая калегія Маскоўскага гарадскога суда вызначыла пастанову Басманнага суда пакінуць без змены, а касацыйныя скаргі адвакатаў — без задавальнення[37].

12 сакавіка Чычваркін быў абвешчаны ў міжнародны вышук[38].

17 чэрвеня 2009 года Генеральная пракуратура накіравала ў Вялікабрытанію запыт аб экстрадыцыі Чычваркіна[39]. 27 жніўня Вестмінстэрскі магістрацкі суд выпісаў ордэр на арышт, які абавязвае яго з’явіцца ў суд[40]. 7 верасня Чычваркін быў прымусова дастаўлены ў суд, але ў той жа дзень адпушчаны пад заклад у памеры 100 000 фунтаў стэрлінгаў[41]. 22 верасня прайшлі слуханні аб экстрадыцыі, суддзя прызначыў разгляд справы па сутнасці на 1 снежня, Чычваркін зноў быў адпушчаны пад раней унесены заклад у 100 000 фунтаў стэрлінгаў, у яго былі канфіскаваныя дакументы, якія даюць права на замежныя паездкі[42]. 1 снежня Вестмінстэрскі магістрацкі суд перанёс слуханні па справе аб экстрадыцыі на 2 жніўня 2010 года, задаволіўшы хадайніцтва абароны, якая запатрабавала дадатковага часу для перакладу з рускай мовы на англійскую вялікай колькасці дакументаў па справе, а таксама падрыхтоўкі спісу сведкаў, якіх адвакаты маюць намер выклікаць у суд[43].

2 жніўня 2010 года Вестмінстэрскі магістрацкі суд перанёс слуханні па справе аб экстрадыцыі Чычваркіна на 13 верасня[44]. 13 верасня Вестмінстэрскі магістрацкі суд прызначыў асноўныя слуханні па справе аб экстрадыцыі Чычваркіна на 21 сакавіка 2011 года[45].

24 студзеня 2011 года Следчы камітэт Расійскай Федэрацыі спыніў крымінальную справу ў дачыненні да Чычваркіна[46], 26 студзеня быў спынены яго міжнародны вышук[47], а 17 лютага Вестмінстэрскі магістрацкі суд закрыў справу аб экстрадыцыі[48].

Эканамічныя і палітычныя погляды[правіць | правіць зыходнік]

Прытрымліваецца либертарианских эканамічных і палітычных поглядаў[49]. На інаўгурацыі Дзмітрыя Мядзведзева Яўген падарыў яму раман Айн Рэнд «Атлант расправіў плечы»[50]. У сваім блогу ў 2008 годзе пісаў пра гэты раман:

Айн Рэнд «Атлант расправіў плечы». Аб гэтай кнізе я б хацеў сказаць асоба. Гэта сапраўдная Біблія прадпрымальніцтва. Яна пісалася 12 гадоў нашай былой суайчынніцай Алісай Розенбаум і была апублікаваная ў 1957 годзе. Я думаю, што гэта самы магутны твор, і па сваёй сутнасці і па значэнні, напісаны ў 20 стагоддзі. Нягледзячы на ​​тое, што раман рэальна вельмі вялікі, ён карыстаецца пастаянным попытам. За ўсе гэтыя гады было прададзена больш за 5 млн асобнікаў і да гэтага часу прадаецца больш за 100 тыс. асобнікаў у год. Немагчыма распавесці коратка, але асноўная ідэя ў тым, што капіталістычны лад, па сутнасці, з’яўляецца не толькі строем найвышэйшай справядлівасці, але і найвышэйшай маралі. У рамане апісваецца эпічная фантазія пра тое, як сацыял-папулісты прыйшлі да ўлады ЗША, прывёўшы краіну да хаосу, голаду і грамадзянскай вайны. Вельмі натуралістычных апісана скідванне з сябе адказнасці, усё ніжэй і ніжэй па структуры кіравання чыгункі, ад начальніка да п’янага машыніста, што прыводзіць да жудаснай трагедыі ў тунэлі. Вельмі падобна на расійскія рэгіёны ў перыяд разлажэння савецкага ладу. Фінальную прамову Джона Голта Айн Рэнд пісала 5 гадоў. У ёй адлюстравана канцэпцыя рацыянальнага эгаізму і індывідуалізму.

Прыхільнікамі Айн Рэнд з’яўляюцца Алан Грынспен, Рональд Рэйган. І яшчэ сярод некалькіх млн. Чалавек — у людзей з прыбыткам больш млн. долараў у ЗША, — гэта кніга папулярней, чым Біблія. Настойліва рэкамендую прачытаць гэта геніяльны твор. У кампаніі «Евросеть» гэтую кнігу таксама можна чытаць на працягу працоўнага дня.

Дык хто ж такі Джон Голт?[51]

Заўвагі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Радио Свобода: Евгений Чичваркин: «Путин финансирует войну», 13.08.2014
  2. «Yevgegy Chichvarkin, Hedonism Wines: In the business of wine retailing», In2up, 28 September 2012. Retrieved on 28 November 2012.
  3. Статья на российском сайте журнала «Forbes»: «9 самых необычных российских бизнесменов — сумасбродов, чудаков и эксцентриков. Странности и эпатаж настоящему бизнесмену не помеха: Евгений Чичваркин» — 12.10.2011.
  4. «Нереальная политика» с Евгением Чичваркиным , НТВ (19 марта 2011). Праверана 21 сакавіка 2011.. В конце первой части.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Евгений Чичваркин: В жизни я не отправил ни одного SMS , CNews (23 ноября 2004). Праверана 5 красавіка 2010.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Екатерина Любавина. Сетевик-затейник , Коммерсантъ-Деньги (30 января 2006). Праверана 5 красавіка 2010.
  7. Программа «Бизнес-секреты с Олегом Тиньковым», выпуск от 17.03.2011
  8. «Столица С» «В 2012-м голосовать буду за Ходорковского!»
  9. Чичваркин Евгений Александрович. Вести.ру (30 чэрвеня 2009). Праверана 10 ліпеня 2015.
  10. Дмитрий Захаров. Голая правда «Евросети» , Коммерсантъ-Приложение (3 марта 2005). Праверана 5 красавіка 2010.
  11. Олег Рубникович, Александра Ходонова. Хищение в человеческом размере , Коммерсантъ (4 сентября 2008). Праверана 5 красавіка 2010.
  12. «Евросеть» продана Мамуту , Росбалт (22 сентября 2008). Праверана 5 красавіка 2010.
  13. Анастасия Голицына, Тимофей Дзядко. «Евросеть» куплена Мамутом , Ведомости (22 сентября 2008). Праверана 5 красавіка 2010.
  14. Александра Ходонова. «Вымпелком» настроил «Евросеть» , Коммерсантъ (27 октября 2008). Праверана 5 красавіка 2010.
  15. Игорь Цуканов. Мамут оплатил «Евросеть» , Ведомости (4 февраля 2011). Праверана 4 лютага 2011.
  16. Чичваркин агитирует за Путина и Медведева (видео)
  17. Мария-Луиза Тирмастэ. Бизнесмены занялись «Правым делом» , Коммерсантъ (17 ноября 2008). Праверана 5 красавіка 2010.
  18. Чичваркин назначен ответственным за «продвижение» партии «Правое дело» , РИА Новости (19 ноября 2008). Праверана 5 красавіка 2010.
  19. Александра Ходонова, Тимур Бордюг. Евгений Чичваркин будет наблюдать за «Евросетью» , Коммерсантъ (20 ноября 2008). Праверана 5 красавіка 2010.
  20. Владислав Трифонов, Мария-Луиза Тирмастэ. Евгения Чичваркина подводили под розыск , Коммерсантъ (24 января 2009). Праверана 5 красавіка 2010.
  21. Евгений Чичваркин. Не вышло , Живой журнал (2 марта 2010). Праверана 5 красавіка 2010.
  22. Мать Евгения Чичваркина найдена мертвой в Москве , РИА Новости (4 апреля 2010). Праверана 5 красавіка 2010.
  23. Евгений Чичваркин не верит в случайность смерти своей матери , Русская служба новостей (4 апреля 2010). Праверана 5 красавіка 2010.
  24. Евгений Чичваркин. Обращение к Д. А. Медведеву по поводу здоровья Бориса Левина , Сноб (11 мая 2010). Праверана 4 чэрвеня 2010.
  25. «Московское чаепитие»
  26. Отчет о третьем «Московском Чаепитии» (30 мая 2010). Праверана 4 чэрвеня 2010.
  27. Митинг в Лондоне в поддержку «Стратегии 31» собрал известных лиц , РИА Новости (1 сентября 2010). Праверана 24 студзеня 2011.
  28. Чичваркин опасается возвращаться в Россию , РИА Новости (26 января 2011). Праверана 4 лютага 2011.
  29. Евгений Чичваркин: «Вино будет приносить мне миллионы фунтов в год» , Slon (20 февраля 2012). Праверана 13 сакавіка 2012.
  30. 30,0 30,1 Ушел по-английски Югополис, 23.07.2013
  31. Евгений Чичваркин: «Я вернусь в Россию через пять лет, потому что тогда случится…» , Знак (3 декабря 2012).
  32. [1]
  33. [2]
  34. Номінаційний комітет КМУ обрав переможця конкурсу на посаду голови правління Укрнафти
  35. Александр Игорев, Инна Ерохина, Мария-Луиза Тирмастэ. На Евгения Чичваркина расставили «Евросеть» , Коммерсантъ (23 января 2009). Праверана 5 красавіка 2010.
  36. Суд разрешил заочный арест Евгения Чичваркина , Коммерсантъ-Online (28 января 2009). Праверана 5 красавіка 2010.
  37. Суд подтвердил законность ареста Евгения Чичваркина , Коммерсантъ-Online (2 марта 2009). Праверана 5 красавіка 2010.
  38. Владислав Трифонов. Евгения Чичваркина передали Интерполу , Коммерсантъ (12 марта 2009). Праверана 5 красавіка 2010.
  39. В Великобританию направлен запрос на экстрадицию Евгения Чичваркина , Коммерсантъ-Online (17 июня 2009). Праверана 5 красавіка 2010.
  40. Владислав Трифонов, Елизавета Кузнецова. Евгению Чичваркину выписан британский ордер , Коммерсантъ (4 сентября 2009). Праверана 5 красавіка 2010.
  41. Владислав Трифонов, Алёна Миклашевская. Евгений Чичваркин распиарен российским МИДом , Коммерсантъ (11 сентября 2009). Праверана 5 красавіка 2010.
  42. Александр Смотров. В духе старых добрых экстрадиций , Коммерсантъ (23 сентября 2009). Праверана 5 красавіка 2010.
  43. Александр Смотров. Дело Евгения Чичваркина перевели на следующий год , Коммерсантъ (2 декабря 2009). Праверана 5 красавіка 2010.
  44. Александр Смотров. Слушания об экстрадиции Чичваркина в Лондоне отложены до сентября , РИА Новости (2 августа 2010). Праверана 24 студзеня 2011.
  45. Слушания по делу об экстрадиции Чичваркина пройдут в марте 2011 года , РИА Новости (13 сентября 2010). Праверана 24 студзеня 2011.
  46. СК РФ прекратил уголовное преследование Чичваркина , РИА Новости (24 января 2011). Праверана 24 студзеня 2011.
  47. Международный розыск Чичваркина прекращен , РИА Новости (27 января 2011). Праверана 27 студзеня 2011.
  48. Александр Смотров. Британский суд закрыл дело об экстрадиции Чичваркина в Россию , РИА Новости (14 марта 2011). Праверана 16 сакавіка 2011.
  49. Евгений Чичваркин о жизни в Лондоне: «Многие боятся, что их рядом со мной увидят»
  50. Роман Дорохов. 5.2. Панк и политика // Чичваркин и "К". Лужники - Лондон, или Путь гениального торговца. — Эксмо, 2011. — С. 100 — 103. — 224 с. — (Откровенно о бизнесе). — ISBN 978-5-699-47181-2.
  51. Атлант расправил плечи

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]