(118) Пейто

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(118) ПейтоM:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Карл Лютэр
Месца выяўлення Дзюсельдорф
Дата выяўлення 15 сакавіка 1872
Эпанім Пейто
Катэгорыя Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,1637782
Вялікая паўвось (a) 364,631 млн км
(2,4374053 а.а.)
Перыгелій (q) 304,912 млн км
(2,0382114 а.а.)
Афелій (Q) 424,349 млн км
(2,8365992 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 389,921 сут (3,805 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 18,949 км/с
Схіленне (i) 7,743 °
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 47,743 °
Аргумент перыгелія (ω) 33,655 °
Сярэдняя анамалія (M) 224,181 °
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 41,73 км
Маса 7,6×1016 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0117 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,022 км/с
Перыяд вярчэння 7,78 гад
Спектральны клас S
Абсалютная зорная велічыня 9,14m
Альбеда 0,224
Сярэдняя тэмпература паверхні 178 К (−95 °C)

(118) Пейто (стар.-грэч.: Πειθώ) — тыповы астэроід галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S. Ён быў выяўлены 15 сакавіка 1872 года германскім астраномам Робертам Лютэрам у Дзюсельдорфскай абсерваторыі і названы ў гонар Пейто, багіні пераканання ў старажытнагрэчаскай міфалогіі[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 26. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]