(123) Брунхільда

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(123) БрунхільдаM:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік К. Г. Ф. Петэрс
Месца выяўлення Клінтан
Дата выяўлення 31 ліпеня 1872
Эпанім Брунхільда
Катэгорыя Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,11861
Вялікая паўвось (a) 403,217 млн км
(2,69534 а.а.)
Перыгелій (q) 355,392 млн км
(2,37565 а.а.)
Афелій (Q) 451,043 млн км
(3,01503 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 616,288 сут (4,425 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 18,078 км/с
Схіленне (i) 6,428 °
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 307,954 °
Аргумент перыгелія (ω) 124,933 °
Сярэдняя анамалія (M) 38,416°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 47,97 км
Маса 1,2×1017 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0134 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0254 км/с
Перыяд вярчэння 10,04 гад
Спектральны клас S
Абсалютная зорная велічыня 8,89m
Альбеда 0,2134
Сярэдняя тэмпература паверхні 170 К (−103 °C)

(123) Брунхільда (ням.: Brunhild) — тыповы астэроід галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S. Ён быў адкрыты 31 ліпеня 1872 года германа-амерыканскім астраномам К. Г. Ф. Петэрсам у Клінтане, ЗША і названы ў гонар Брунхільды, гераіні германа-скандынаўскай міфалогіі[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 26. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]