(122) Герда

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(122) ГердаM:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік К. Г. Ф. Петэрс
Месца выяўлення Клінтан
Дата выяўлення 31 ліпеня 1872
Эпанім Герд
Альтэрнатыўныя абазначэнні 1948 TQ1
Катэгорыя Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,03967
Вялікая паўвось (a) 482,055 млн км
(3,22234 а.а.)
Перыгелій (q) 462,932 млн км
(3,09451 а.а.)
Афелій (Q) 501,178 млн км
(3,35017 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 2 112,786 сут (5,784 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 16,586 км/с
Схіленне (i) 1,639 °
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 178,433 °
Аргумент перыгелія (ω) 325,878 °
Сярэдняя анамалія (M) 283,072 °
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 81,69 км
Маса 5,7×1017 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0228 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0432 км/с
Перыяд вярчэння 10,685 гад
Спектральны клас S
Абсалютная зорная велічыня 7,87m
Альбеда 0,1883
Сярэдняя тэмпература паверхні 155 К (−118 °C)

(122) Герда (ням.: Gerda) — даволі буйны астэроід галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S. Ён быў адкрыты 31 ліпеня 1872 года амерыканскім астраномам нямецкага паходжання К. Г. Ф. Петэрсам у Клінтану, ЗША і названы ў гонар Герды, жонкі бога Фрэйра ў скандынаўскай міфалогіі[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 26. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]