(158) Караніда

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
(158) Караніда
158Koronis (Lightcurve Inversion).png
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

Віктар Кнорэ

Месца выяўлення

Берлін

Дата выяўлення

4 студзеня 1876

Эпанім

Караніда

Альтэрнатыўныя абазначэнні

1955 HA1; A893 PA;
A911 HB

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,0544833

Вялікая паўвось (a)

429,518 млн км
(2,8711511 а.а.)

Перыгелій (q)

406,117 млн км
(2,7147213 а.а.)

Афелій (Q)

452,92 млн км
(3,0275809 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

1 776,98 сут (4,865 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

17,565 км/с

Схіленне (i)

1,001°

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

278,119°

Аргумент перыгелія (ω)

141,631°

Сярэдняя анамалія (M)

330,318°

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

35,37 км

Маса

4,63×1016 кг

Шчыльнасць

2,000 г/см³

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,0099 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,0187 км/с

Перыяд вярчэння

14,218 гад

Спектральны клас

S

Абсалютная зорная велічыня

9,27m

Альбеда

0,2766

Сярэдняя тэмпература паверхні

156 К (−117 °C)

(158) Караніда (стар.-грэч.: Κορωνίς) — даволі яркі камяністы астэроід галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S. Ён быў выяўлены рускім астраномам Віктарам Кнорэ 4 студзеня 1876 года ў Берлінскай абсерваторыі і названы ў гонар Караніды, німфы ў старажытнагрэчаскай міфалогіі ці іншага персанажа гэтай міфалогіі, які носіць гэта імя[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 29. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]