(176) Ідуна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
(176) Ідуна
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

К. Г. Ф. Петэрс

Месца выяўлення

Клінтан

Дата выяўлення

14 кастрычніка 1877

Эпанім

Ідун

Альтэрнатыўныя абазначэнні

1945 RQ

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,16569

Вялікая паўвось (a)

477,154 млн км
(3,18958 а.а.)

Перыгелій (q)

398,095 млн км
(2,6611 а.а.)

Афелій (Q)

556,214 млн км
(3,71806 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

2 080,648 сут (5,697 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

16,562 км/с

Схіленне (i)

25,585°

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

200,696°

Аргумент перыгелія (ω)

189,995°

Сярэдняя анамалія (M)

145,483°

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

121,04 км

Маса

1,86×1018 кг

Шчыльнасць

2,000 г/см³

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,0338 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,0640 км/с

Перыяд вярчэння

11,2877 гад

Спектральны клас

G

Абсалютная зорная велічыня

7,90m

Альбеда

0,0824

Сярэдняя тэмпература паверхні

156 К (−117 °C)

(176) Ідуна (нарв.: Iðunn) — буйны астэроід галоўнага пояса, з вельмі нізкім альбеда паверхні, па складзе блізкай да складу паверхні Цэрэры. Ён быў адкрыты 14 кастрычніка 1877 года германа-амерыканскім астраномам К. Г. Ф. Петэрсам у Клінтане, ЗША і названы ў гонар Ідун, багіні вечнай юнацкасці ў геромано-скандынаўскай міфалогіі[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 31. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]