Перайсці да зместу

(194) Прокна

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(194) ПрокнаM:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік К. Г. Ф. Петэрс
Месца выяўлення Клінтан
Дата выяўлення 21 сакавіка 1879
Эпанім Прокна
Альтэрнатыўныя абазначэнні A879 FA[1]
Арбітальныя характарыстыкі
Эксцэнтрысітэт (e) 0,23565
Вялікая паўвось (a) 391,68 млн км
(2,61822 а.а.)
Перыгелій (q) 299,381 млн км
(2,00124 а.а.)
Афелій (Q) 483,98 млн км
(3,2352 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 547,418 сут (4,237 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 18,149 км/с
Схіленне (i) 18,487°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 159,470°
Аргумент перыгелія (ω) 163,067°
Сярэдняя анамалія (M) 250,125°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 168,42 км
Маса 5×1018 кг
Шчыльнасць 1,998 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0471 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0891 км/с
Перыяд вярчэння 15,67 гад
Спектральны клас C
Абсалютная зорная велічыня 7,68m
Альбеда 0,0528
Сярэдняя тэмпература паверхні 172 К (−101 °C)

(194) Прокна (стар.-грэч.: Πρόκνη) — гэта адзін з найбуйнейшых астэроідаў галоўнага пояса, паверхня якога складаецца з простых вугляродных злучэнняў. Ён быў адкрыты 21 сакавіка 1879 года германа-амерыканскім астраномам К. Г. Ф. Петэрсам у Клінтане, ЗША і названы ў гонар Прокны, сёястры Філамены і жонкі Тэрэя, валадара фракійскага племя адрысаў у старажытнагрэчаскай міфалогіі[2].

Зноскі

  1. JPL Small-Body Database Праверана 16 кастрычніка 2023.
  2. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 32. — ISBN 3-540-00238-3.