(218) Біянка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
(218) Біянка
218Bianca (Lightcurve Inversion).png
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

Іаган Паліза

Месца выяўлення

Пула

Дата выяўлення

4 верасня 1880

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,11622

Вялікая паўвось (a)

398,813 млн км
(2,66590 а.а.)

Перыгелій (q)

352,463 млн км
(2,35607 а.а.)

Афелій (Q)

445,163 млн км
(2,97573 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

1 589,879 сут (4,353 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

18,18 км/с

Схіленне (i)

15,226°

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

170,859°

Аргумент перыгелія (ω)

60,968°

Сярэдняя анамалія (M)

34,458°

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

60,62 км

Маса

2,33×1017 кг

Шчыльнасць

2,000 г/см³

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,0169 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,0321 км/с

Перыяд вярчэння

6,337 гад

Спектральны клас

S

Абсалютная зорная велічыня

8,60m

Альбеда

0,1746

Сярэдняя тэмпература паверхні

167 К (−106 °C)

(218) Біянка (ням.: Bianca) — параўнальна невялікі астэроід галоўнага пояса, з даволі высокім альбеда, што сведчыць пра яго прыналежнасць да светлага спектральнага класа S. Ён быў выяўлены 4 верасня 1880 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізам[1] у абсерваторыі горада Пула, Харватыя і названы ў гонар аўстра-венгерскай опернай спявачкі Біанкі (сапраўднае імя — Берта Шварц)[2]. У венскіх газетах былі апублікаваны акалічнасці прысваення гэтаму астэроіду імя спявачкі.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Бианка // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) — СПб., 1890—1907.
  2. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 34. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]