(217) Эўдора

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
(217) Эўдора
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

Ж. Каджа

Месца выяўлення

Марсель

Дата выяўлення

30 августа 1880

Альтэрнатыўныя абазначэнні

A914 RA

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,30330

Вялікая паўвось (a)

430,209 млн км
(2,87577 а.а.)

Перыгелій (q)

299,727 млн км
(2,00355 а.а.)

Афелій (Q)

560,691 млн км
(3,74799 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

1 781,27 сут (4,877 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

17,152 км/с

Схіленне (i)

10,461°

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

163,052°

Аргумент перыгелія (ω)

154,548°

Сярэдняя анамалія (M)

305,116°

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

66,24 км

Маса

3,04×1017 кг

Шчыльнасць

2,000 г/см³

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,0185 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,0350 км/с

Перыяд вярчэння

25,253 гад

Спектральны клас

C

Абсалютная зорная велічыня

9,80m

Альбеда

0,0484

Сярэдняя тэмпература паверхні

166 К (−107 °C)

(217) Эўдора (грэч.: Ευδώρα) — параўнальна невялікі астэроід галоўнага пояса. Судзячы па вельмі нізкім альбеда ён, напэўна, складаецца з вуглістых хандрытаў. Даследаванні, праведзеныя ў 2007 году паказалі, што бляск астэроіда змяняецца кожныя 25,253 ± 0,003 гадзін, што адпавядае яго перыяду кручэння[1].

Ён быў выяўлены 30 жніўня 1880 года французскім астраномам Ж. Каджа у абсерваторыі блізу Марселя, Францыя і быў названы ў гонар Эўдоры, наяды ў старажытнагрэчаскай міфалогіі[2]. Ён стаў чацвёртым адкрытым ім астэроідам.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]