Адзінка вымярэння
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Адзінка вымярэння — велічыня, умоўна прынятая за адзінку, з якой параўноўваюцца іншыя аднародныя велічыні для выражэння іх колькаснага значэння ў адносінах да гэтай велічыні.
Адрозніваюць базавыя адзінкі вымярэння, якія вызначаюцца з дапамогай эталонаў, і вытворныя адзінкі, якія вызначаюцца з дапамогай базавых.
