Андрэй Арсеньевіч Таркоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Андрэй Таркоўскі
Andrei Tarkovsky.jpg
Фатаграфія Андрэя Таркоўскага
Імя пры нараджэнні:

Андрэй Арсеньевіч Таркоўскі

Дата нараджэння:

4 красавіка 1932({{padleft:1932|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:4|2|0}})

Месца нараджэння:

сяло Заўражжа, Юр'явецкі раён, Іванаўская Прамысловая вобласць, РСФСР

Дата смерці:

29 снежня 1986({{padleft:1986|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:29|2|0}}) (54 гады)

Месца смерці:

Парыж, Францыя

Грамадзянства:

Flag of the Soviet Union.svg СССР
Сцяг Італіі Італія
Сцяг Францыі Францыя

Прафесія:

кінарэжысёр
сцэнарыст

Кар'ера:

1958—1986

Узнагароды:

BAFTA (1988)
Ленінская прэмія Народны артыст РСФСР

IMDb:

ID 0001789

Commons-logo.svg Андрэй Таркоўскі на ВікіСховішчы

Андрэ́й Арсе́ньевіч Тарко́ўскі (руск.: Андре́й Арсе́ньевич Тарко́вский) (4 красавіка 1932, Юр'евец, Іванаўская вобласць, РСФСР — 29 снежня 1986, Парыж, Францыя) — кінарэжысёр, сцэнарыст. Адзін з нешматлікіх савецкіх рэжысёраў артхауснага кіно. Сын Арсенія Таркоўскага.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Маскоўскім інстытуце ўсходазнаўства, працаваў у геалагічных партыях. Скончыў рэжысёрскі факультэт Усесаюзнага дзяржаўнага інстытута кінематаграфіі (1960). Дыпломная работа — кароткаметражны фільм «Каток і скрыпка» атрымала галоўны прыз фестывалю студэнцкіх фільмаў у Нью-Ёрку (1961). З 1961 рэжысёр на кінастудыі «Масфільм». У 1982 выехаў у Італію, дзе ў працэсе пошукаў натуры для новага фільма зняў дакументальную стужку «Час падарожжа» (1982). Атрымаў шырокае міжнароднае прызнанне ўжо першы поўнаметражны фільм «Іванава дзяцінства» (1962). Пазней ствараў арыгінальныя па форме і зместу кінатворы — «Страсці па Андрэю» (1966; выйшаў у свет у 1971 пад назвай «Андрэй Рублёў»), «Салярыс» (1972), «Люстэрка» (1975), «Сталкер» (1980), «Настальгія» (1983, Італія), «Ахвярапрынашэнне» (1986, Швецыя). У 1977 паставіў «Гамлета» ў Маскоўскім Тэатры імя Ленінскага камсамола, а ў 1983 — оперу «Барыс Гадуноў» у тэатры «Ковент-Гардэн» (Лондан). Як акцёр зняўся ў фільмах «Мне дваццаць гадоў» («Застава Ільіча», 1964), «Сяргей Лазо» (1967). Стварыў наватарскую кінамову, для якой характэрны метафарычнасць, ускладненая сімвалічнасць, абвостраная ўвага да прыродных з'яў, стыхій. Для творчай манеры Т. ўласцівы складанасць вобразнага вырашэння, схільнасць да асэнсавання філасофскіх і маральна-этычных праблем, своеасаблівая дакументальнасць і паэтычнасць, адухоўленасць мастацкай атмасферы фільма, эмацыянальнасць і да т.п.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]