Ганс Мемлінг
| Ганс Мемлінг | |
 Аўтапартрэт, дэталь алтара Дзевы Марыі, каля 1468, Нацыянальная галерэя, Лондан |
|
| Імя пры нараджэнні: |
Hans Memling |
|---|---|
| Дата нараджэння: |
1433/1435 |
| Месца нараджэння: | |
| Дата смерці: | |
| Месца смерці: | |
| Стыль: |
фламандская школа |
 Працы на Вікісховішчы |
|
Ганс Мемлінг (ням.: Hans Memling, нідэрл.: Jan van Mimmelynghe, лац.: Johannes Memmelinc або Memlinc; 1433/1435, Зелігенштат — 11 жніўня 1494, Бругэ) — нідэрландскі жывапісец. З'яўляецца буйнейшым мастаком ранняга нідэрландскага Адраджэння.[1]
Змест |
Біяграфічныя звесткі [правіць]
Ураджэнец Гесэна. Вучыўся, магчыма, у Рагіра ван дэр Вейдэна; зазнаў уплыў яго і Яна ван Эйка. З 1465 працаваў у Бругэ, дзе ёсць музей яго імя.
Творчасць [правіць]
У творчасці Г. Мемлінг спалучаў познагатычныя і рэнесансавыя рысы.[2] Ужо ў ранніх яго работах відавочна імкненне надаць сакральным тэмам узвышаны сэнс, а ўсяму зямному — ідэальную прыўзнятасць.[1]
Значную колькасць твораў жывапісца складаюць невялікія па памерах кампазіцыі апавядальнага характару, у якія ён часта ўводзіць выявы людзей, не звязаных з асноўным сюжэтам («Алтар Адрыяна Рэйнса», 1480; «Страсці Хрыстовы», каля 1470; «Сем радасцей Марыі», каля 1480; «Дабравешчанне», каля 1482). Мастак выканаў многа партрэтаў — як самастойных твораў, так і выяў данатараў. Так, у рабоце «Алтар Марціна ван Ньювенхове» на адной створцы ён піша Марыю з дзіцём, а на другой — заказчыка твора. Жывапіс дыпціха вызначаецца асаблівай светланоснасцю, а фарбы — падкрэсленай гучнасцю, што дазваляе перадаць ідэальны ў сваёй чароўнасці твар мадонны, жыццёвую рухомасць фігуры ван Ньювенхове.
Звяртаўся да адлюстравання аголенай натуры, пейзажа, анімалістычных матываў.
Зноскі
Літаратура [правіць]
- Буйвал В. Мемлінг // БЭ ў 18 т. Т. 10. — Мн.: БелЭн, 2000.
- Лазука Б. Гісторыя сусветнага мастацтва. Ад старажытных часоў па XVI стагоддзе / Б.А.Лазука. — Мн.: Беларусь, 2010. ISBN 978-985-01-0894-4
Спасылкі [правіць]
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Ганс Мемлінг
