Германцы

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Індаеўрапейцы

Індаеўрапейскія мовы
Албанская  · Армянская
Балтыйскія  · Кельцкія
Германскія  · Грэчаская
Арыйскія  · Італійскія
Славянскія  

мёртвыя: Анаталійскія · Палеабалканскія
(Дакская, Фрыгійская, Фракійская· Тахарскія

Індаеўрапейцы
Албанцы · Армяне
Балты · Кельты · Германцы
Грэкі · Індаарыйцы
Іранцы · Раманцы · Славяне

гістарычныя: Хеты · Кельты  · Германцы  · Скіфы
Ілірыйцы · Італікі  · Фракійцы  · Тахары 

Протаіндаеўрапейцы
Мова · Грамадства · Рэлігія
 
Прарадзіма індаеўрапейцаў
Курганная гіпотэза
Анаталійская гіпотэза
Армянская гіпотэза
Індыйская гіпотэза
Тэорыя палеалетычнай бесперапыннасці
 
Індаеўрапеістыка
Сям'я старажытных германцаў у 300-е гады н. э., гістарычная рэканструкцыя, 1913 год

Старажытныя германцы (лац.: germani) — шырокі гурт плямёнаў, якія належылі да індаеўрапейскай сям'і моў і займалi да I ст. да н.э. тэрыторыю паміж ніжнім Рэйнам і Віслай, Дунаем і Балтыйскім і Паўночным марамі і паўднёвую Скандынавію.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Самі германцы не мелі ўласнай агульнай для ўсіх плямёнаў назвы. Найстаражытная з вядомых культур германцаў — культура Ястарф (ніжняя Эльба і Ютландыя, VII ст. да н.э.). Адгэтуль германцы прасоваліся ў Скандынавію праз Паўночную Германію, а затым, з IV ст. да н.э., на працягу стагоддзяў паступова распаўсюджваліся ў паўднёвым кірунку. Пры гэтым яны ўваходзілі ў судотык з кельтамі і выцяснялі іх; адначасова шматлікія германскія плямёны выпрабоўвалі кельцкі ўплыў.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]