Патрыс дэ Мак-Магон

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Патрыс дэ Мак-Магон
Patrice de Mac-Mahon
Patrice de Mac Mahon.jpg
сцяг
3-і прэзідэнт Францыі
2-гі прэзідэнт Трэцяй рэспублікі
сцяг
24 мая 1873 — 30 студзеня 1879
Папярэднік: Луі Адольф Цьер
Пераемнік: Жуль Грэві
сцяг
Князь Андоры
сцяг
24 мая 1873 — 30 студзеня 1879
Суправіцель: Жазеп Кайксаль-і-Эстрадэ
Сальвадор Казаньяс-і-Пажэс
Папярэднік: Луі Адольф Цьер
Пераемнік: Жуль Грэві
 
Партыя: легітыміст
Нараджэнне: 13 ліпеня 1808({{padleft:1808|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})
Сюлі (дэпартамент Сона і Луара)
Смерць: 17 кастрычніка 1893({{padleft:1893|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:17|2|0}}) (85 гады)
замак Ла-Фарэ (дэпартамент Луары)
Жонка: (з 1854 года) Элізабет Мак-Магон (1834-1900)
Дзеці: сыны Мары Арман (1855-1927), Мары Эжэн (1857-1907), Мары Эманюэль (1859-1930) і дачка Мары (1863-1954)

Мары Эдм Патрыс Марыс дэ Мак-Маго́н (фр.: Patrice Maurice comte de Mac-Mahon, duc de Magenta, 13 ліпеня 1808, замак Сюлі, Францыя17 кастрычніка 1893, Францыя) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Францыі. Нашчадак старажытнага ірландскага роду. Маршал Францыі (1859).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Сен-Сірскую ваенную школу ў 1827 годзе.

З 1830 года ўдзельнічаў у заваяванні Алжыра. У Крымскую вайну 1853-1856 дывізія Мак-Магона 8 верасня 1855 года авалодала пад Севастопалем Малахавым курганам, што прадвызначыла падзенне горада.

Удзельнік аўстра-італа-французскай вайны 1859.

У 1864-1870 гадах генерал-губернатар Алжыра.

У час франка-прускай вайны 1870-1871 няўдала камандаваў арміяй, разам з якой трапіў у палон да германскіх войскаў пасля паражэння пад Седанам (1870). Пасля вяртання з палону камандуючы арміяй, якая задушыла Парыжскую камуну 1871.

Прэзідэнт французскай рэспублікі ў 1873-1879 гадах. У 1877 годзе ўдзельнічаў у падрыхтоўцы няўдалай спробы манархічнага дзяржаўнага перавароту. У студзені 1879 года датэрмінова пайшоў у адстаўку.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.9: Кулібін — Малаіта / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1999. — Т. 9. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0155-9

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]