Саар

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Саар
Saarland
Герб
Wappen des Saarlands.svg
Сцяг
Flag of Saarland.svg
Адміністрацыйны цэнтр:  Саарбрукен
Плошча:  2.569,67 км²
Насельніцтва: 1.039.595 чал.
Шчыльнасць насельніцтва: 405 чал./км²
Афіцыйны код:  DE-SL
Сайт:   www.saarland.de
{{{Руская назва}}} на карце
галасоў у зямельным
парламенце (Bundesrat):
 3

Саар (ням.: Saarland) — федэральная зямля ФРГ, названая па рацэ Саар. Сталіца — Саарбрукен.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Тэрыторыя Саара знаходзіцца на мяжы паміж Германіяй і Францыяй і шмат раз пераходзіла з рук у рукі паміж гэтымі дзяржавамі. У 19201935 Саар лічыўся часткай Германіі, але быў акупаваны адміністрацыяй саюзнікаў, затым, па плебісцыце, увайшоў у гітлераўскі Трэці рэйх як «Заходняя памежная марка».

Пасля Другой сусветнай вайны Саар быў ізноў акупаваны саюзнікамі, стаўшы французскім пратэктаратам, і нават паспеў прыняць удзел у Алімпійскіх гульнях як самастойная дзяржава. ЗША і Вялікабрытанія імкнуліся ўлучыць Саар, услед за Эльзасам і Латарынгіяй, у склад Францыі, у той час як сама Францыя выступала за ператварэнне Саара ў незалежную памежную дзяржаву, накшталт Люксембурга. Гэтая апошняя прапанова была вынесена на рэферэндум і адхілена 65 % саарцаў, якія імкнуліся да ўз'яднання з ФРГ. 1 студзеня 1957 года пасля разлютаванай грамадскай дыскусіі і новага рэферэндуму Саар увайшоў у склад ФРГ як федэральная зямля. Паводле заключоннай тады франка-германскай дамове, у саарскіх школах у якасці першай замежнай мовы выкладаецца французская.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

  • Запазычанасць: 7012 € на душу насельніцтва (2002)
  • Агульная запазычанасць: 7,5 млрд € (2002)

Архітэктура[правіць | правіць зыходнік]

Замкі Саара

Раёны[правіць | правіць зыходнік]

Вольныя гарады (Kreisfreie Stadte)[правіць | правіць зыходнік]

  • Саарбрукен (SB)

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]


Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

У Сеціве[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).