Ха Шы Мін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ха Шы Мін
Hồ Chí Minh
Ho Chi Minh 1946.jpg
сцяг
Старшыня ЦК Партыі працаўнікоў В'етнама
19 лютага 1951 — 2 верасня 1969
 
Нараджэнне: 19 мая 1890({{padleft:1890|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})
Кімльен, павет Намдан, правінцыя Нгеян, Французскі Індакітай
Смерць: 2 верасня 1969({{padleft:1969|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:2|2|0}}) (79 гадоў)
Ханой, Дэмакратычная Рэспубліка В'етнам
Пахаваны: Маўзалей Ха Шы Міна, Ханой
Бацька: Нгуен Шынь Шак
Маці: Хоанг Тхі Лоан
Жонка: Танг Тует Минь
 
Аўтограф: Аўтограф
 
Узнагароды:

Ордэн Леніна  — 1967

Ха Шы Мін. Малюнак Грушэцкага Алега, 1990г.

Ха Шы Мін[1][2] (Hồ Chí Minh; 19 мая 18902 верасня 1969) — в'етнамскi кaмунiстычны дзеяч, кiраўнiк жнiвеньскай рэвалюцыi у В'етнаме, першы прэзідэнт Дэмакратычнай Рэспублікi В'етнам (ДРВ). Cапраўднае iмя - Нгуен Шынь Кунг i Нгуен Тат Тхань. Яшчэ адзiн псеўданiм - Нгуен Ай Куок («Нгуен-патрыёт»).

Бiяграфiя[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзiўся 19 мая 1890 г. ў правiнцыi Нгеян.

У 1911 з’ехаў за мяжу, дзе працаваў матросам. З 1916 па 1923 год жыў у ЗША, Англii, Францыi. У 1920 г. ўступае у Французскую камунiстычную партыю. З дапамогай новых сяброў-аднапартыйцаў трапiў у Савецкi Саюз, дзе працягнуў палiтычную дзейнасць i канчаткова сфармiраваўся як камунiстычны лiдар.

З 1920-х гадоў — актывiст Камiнтэрну.

У 1925 г. арганiзаваў Таварыства рэвалюцыйнай моладзi В'етнама. Каб пазбегнуць арышту быў вымушаны жыць у Камбоджы. У той час у Iндакiтаі ўжо дзейнiчалi паасобку камунiстычныя группы. Ха Шы Мiн аб'яднаў iх, дзякуючы гэтаму ў 1930г. была арганiзавана Камунiстычная партыя Iндакiтая.

З 1946 па 1955гг. быў прэм'ер-міністрам Паўночнага В'етнама. З 1946 па 1969 гг. — прэзідэнт Паўночнага В'етнама.

Маўзалей Ха Шы Мiна у Ханоі

Пахаваны у Ханоі, у маўзалеі, на плошчы Бадзiнь.

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

  • У яго гонар, у 1976 г., сталiца Паўднёвага В'етнама горад Сайгон быў перайменаваны ў Хашымiн.
  • У Маскве у 1969 — названа плошча Ха Шы Мiна, на якой яму пазней адкрылi помнiк.
  • У Санкт-Пецярбургу, (горад-пабрацiм Хашымiну), у 1978 г., названа вулiца Ха Шы Мiна.
  • 19 мая 2010 г. ў двары ўсходняга факультэту СПБДУ (Санкт-Пецярбург) быў адкрыты помнiк Ха Шы Мiну [3].

Зноскi[правіць | правіць зыходнік]

  1. Пераможца французаў і амэрыканцаў. Беларуская Салідарнасьць (19 кастрычніка 2013). Архівавана з першакрыніцы 5 ліпеня 2014. Праверана 5 ліпеня 2014.
  2. М. Мясніковіч Беларусь і В'етнам плануюць на працягу пяці гадоў павялічыць штогадовы тавараабарот да $ 1 млрд.. Савет Міністраў РБ. Архівавана з першакрыніцы 5 ліпеня 2014. Праверана 5 ліпеня 2014.
  3. Новости СПбГУ: открыт Институт Хо Ши Мина и памятник ему

Лiтаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • «Хо Ши Мин». Избранное. Библиотека вьетнамской литературы, Прогресс, 1979 г.
  • «Хо Ши Мин». Избранное. Воспоминания о Хо Ши Мине. Издательство политической литературы, 1990 г. ISBN 5-250-00856-9
  • Евгений Кобелев. «Хо Ши Мин». Жизнь замечательных людей, Молодая гвардия, 1983 г.
  • Афонин С., Кобелев Е. «Товарищ Хо Ши Мин». М.: Политиздат, 1980 г.
  • Афонин С., Кобелев Е. «Беседы о Хо Ши Мине». М.: Детская литература, 1987 г.

Спасылкi[правіць | правіць зыходнік]